بنیاد سولانا استاندارد DvP را منتشر کرده است، یک استاندارد متن‌باز برای تسویه اتمی تحویل در مقابل پرداخت دارایی‌های توکنیزه شده در سولانا. این بنیاد می‌گوید که این استاندارد بر تسویه نهایی در چند ثانیه متمرکز است، در مقابل یک تا دو روز کاری که برای تسویه اوراق بهادار سنتی معمول است. این استاندارد تحت مجوز MIT منتشر شده است، بنابراین مؤسسات و توسعه‌دهندگان می‌توانند بدون اینکه یک محصول اختصاصی مانع آنها شود، روی آن بسازند.
جی‌پی مورگان در طول توسعه، در مورد شیوه‌ها و الزامات تسویه اوراق بهادار نهادی نظراتی ارائه کرد. همین و بس. این بانک هیچ جریان تسویه زنده‌ای را اجرا نمی‌کند، هیچ استقرار مشتری ندارد و هیچ تعهد تجاری نداده است. چارچوب‌بندی خود بنیاد این انتشار را یک نقطه عطف زیرساختی می‌داند، نه نشانه‌ای از حجم تراکنش‌های کوتاه‌مدت یا افزایش تقاضا برای SOL.
DvP اتمی واقعاً چه چیزی را تغییر می‌دهد
این طراحی، تحویل در مقابل پرداخت را به صورت یک تراکنش واحد بیان می‌کند: اگر هر یک از دو بخش شکست بخورد، هیچ‌کدام کامل نمی‌شود. این هدف اصلی است. مؤسساتی که به صورت آن‌چین تسویه می‌کنند، عمدتاً به قراردادهای هوشمند سفارشی که برای معاملات فردی ساخته شده‌اند تکیه کرده‌اند، به این معنی که هر طرف مقابل یا جفت دارایی جدید به پروژه مهندسی خودش تبدیل می‌شود. یک استاندارد مشترک به نمایندگان تسویه — بانک‌ها، متولیان، صرافی‌ها — چیزی می‌دهد که به آن متصل شوند، نه اینکه از صفر بنویسند.
هر دو طرف مقابل می‌توانند از آن با یک نماینده تسویه در وسط استفاده کنند. این ادعا از آنچه به نظر می‌رسد محدودتر است. بنیاد DvP را به عنوان زیرساخت معرفی می‌کند، نه جایگزینی برای سیستم‌ها و کنترل‌های موجود. برای شرکت‌هایی که در حال سنجش تسویه مبتنی بر بلاک‌چین هستند، اجرای اتمی یک لایه در یک پشته عملیاتی است که هنوز به زیرساخت نگهداری و اجرا در زیر آن نیاز دارد.
قلاب‌های انطباق، منهای تأیید
این استاندارد از انتقال‌های قابل‌توقف و قلاب‌های انتقال پشتیبانی می‌کند و به تیم‌های انطباق کنترل‌هایی بر نحوه حرکت دارایی‌های توکنیزه شده می‌دهد. این‌ها ویژگی هستند، نه مجوز. بنیاد صریحاً می‌گوید که آنها به منزله تأییدیه نظارتی، مجوز قضایی، یا یافته قانونی انطباق نیستند و دلالت بر تأیید جی‌پی مورگان ندارند.
این نوعی از هشدار است که بیش از فهرست ویژگی‌ها اهمیت دارد. انتقال‌های قابل‌توقف به یک درخواست استاندارد از مؤسساتی تبدیل شده‌اند که در حال بررسی توکنیزاسیون هستند، اما یک سطح کنترل چراغ سبز نظارتی در هیچ حوزه قضایی نیست. شرکت‌ها هنوز باید آن کار را خودشان انجام دهند.
ممیزی‌ها انجام شده، حریم خصوصی هنوز در انتظار است
این برنامه تحت ممیزی‌های امنیتی خارجی قرار گرفته است و به گفته بنیاد، آماده استفاده با بودجه واقعی است. ویژگی‌های حریم خصوصی برای تسویه‌های محرمانه هنوز برنامه‌ریزی شده باقی مانده است — یک شکاف قابل توجه برای مؤسساتی که دید معاملات را یک مانع غیرقابل عبور می‌دانند. آن کار هنوز عرضه نشده است.
شرکای طراحی و شرکت‌کنندگان اولیه پیش از عرضه گسترده‌تر تولید جستجو می‌شوند. هنوز نامی به آن پیوست نشده و هیچ جدول زمانی وجود ندارد.
سؤال باز
آنچه گم شده چیزی است که این را به یک داستان تجاری تبدیل کند نه مهندسی: یک مؤسسه نام‌برده شده که حجم واقعی را از طریق آن عبور دهد. مشارکت جی‌پی مورگان مشورتی است و بنیاد خلاف آن را ادعا نمی‌کند. تا زمانی که یک نماینده تسویه با یک طرف مقابل و یک دارایی واقعی به صورت زنده راه‌اندازی نشود، DvP سولانا به عنوان زیرساخت موجود روی قفسه می‌ماند. گام مشخص بعدی یافتن آن شرکای طراحی است.
