صنعت کریپتو در حال سرازیر کردن پول به کمپین‌های سیاسی و تلاش‌های لابی‌گری با سرعتی است که از دوره‌های قبلی فراتر می‌رود. هدف فقط تأثیرگذاری بر انتخابات میان‌دوره‌ای پیش‌روی آمریکا نیست — بلکه شکل‌دهی به چشم‌انداز قانون‌گذاری برای سال‌های آینده است. شرکت‌ها و گروه‌های تجاری در حال موضع‌گیری برای تضمین ثبات نظارتی هستند که با هر دولت جدید تغییر نکند.
چرا اکنون افزایش هزینه‌ها
واشنگتن سرانجام در حال حرکت به سمت قوانین کریپتو است. چندین لایحه در حال طی کردن مراحل کمیته‌ها هستند و موضوعاتی از نظارت بر استیبل‌کوین تا ساختار بازار را پوشش می‌دهند. این صنعت پنجره‌ای باریک برای تصویب قوانین مطلوب قبل از تغییر جهت‌گیری‌های سیاسی می‌بیند. اگر بتوانند در این دوره به انتخاب قانون‌گذاران حامی کریپتو کمک کنند، هنگام شروع نگارش واقعی قوانین، متحدانی خواهند داشت.
این هزینه‌ها فقط جنبه تدافعی ندارند. جنبه تهاجمی هم دارند. شرکت‌های کریپتو می‌خواهند قبل از نوشته شدن لایحه‌ها، زبان آنها را شکل دهند، نه بعد از آن. این یعنی تأمین مالی نامزدهایی که فناوری را درک می‌کنند و مهم‌تر از آن، تأمین مالی کمیته‌ها و اندیشکده‌هایی که پیش‌نویس‌ها را می‌نویسند.
انتخابات میان‌دوره‌ای فقط شروع ماجراست
استراتژیست‌های صنعت همین حالا هم از نوامبر گذشته‌اند. جایزه واقعی چرخه انتخابات ۲۰۲۸ و پس از آن است. با ساختن یک صندوق جنگی اکنون، کریپتو می‌تواند به یک عنصر دائمی در رقابت‌های کلیدی تبدیل شود. این نوع ماندگاری ارزان به دست نمی‌آید. اما برای صنعتی که سال‌ها در حال جنگیدن با اقدامات تدافعی علیه تنظیم‌کنندگان بوده، حساب‌وکتاب ساده است: حالا پرداخت کن، یا بعداً هزینه‌های حقوقی بپرداز.
یک جنبه دفاعی هم وجود دارد. این صنعت می‌خواهد از موج دیگری از اقدامات اجرایی مانند آنچه چند سال پیش به صرافی‌های بزرگ ضربه زد، جلوگیری کند. یک کنگره دوستانه‌تر می‌تواند قوانینی تصویب کند که روشن کند چه چیزی اوراق بهادار است و چه چیزی نیست و حدس و گمان را از انطباق حذف کند. این بسیار ارزشمندتر از هر کمک مالی به یک کمپین است.
پول چه چیزی می‌خرد
هزینه‌های سیاسی دسترسی می‌خرد، اما زمان هم می‌خرد. هر چه صنعت بتواند مقررات خصمانه را بیشتر به تعویق بیندازد، بیشتر می‌تواند رشد کند و خود را در سیستم مالی تثبیت کند. به همین دلیل است که این هزینه‌ها با هدف ثبات بلندمدت انجام می‌شود، نه پیروزی‌های سریع. یک حکم مطلوب واحد می‌تواند لغو شود. اما لغو یک قانون دشوارتر است.
این استراتژی بدون ریسک نیست. رأی‌دهندگان و قانون‌گذاران به طور فزاینده‌ای نسبت به نفوذ کریپتو در سیاست بدبین هستند. هزینه‌های آشکار می‌تواند نتیجه معکوس داشته باشد و بررسی‌های بیشتری را برانگیزد. اما به نظر می‌رسد صنعت تصمیم گرفته است که هزینه عدم اقدام بالاتر است. آنها شرط می‌بندند که داشتن یک کرسی در میز، ارزش بهای ورود را دارد.
انتظار می‌رود در ماه‌های آینده با نهایی شدن استراتژی‌های میان‌دوره‌ای گروه‌های تجاری، اعلامیه‌های بیشتری منتشر شود. ارقام دقیق دلاری در گزارش‌های مالی کمپین در اواخر امسال افشا خواهد شد. فعلاً پیام روشن است: کریپتو دیگر بازی دفاعی نمی‌کند. این یک بازی بلندمدت است و حاضر است هزینه آن را بپردازد.
