بر اساس گزارشهای موجود، ایران سایتهای پرتاب موشکی را که در حملات قبلی ایالات متحده و اسرائیل آسیب دیده بودند، بازسازی کرده است. این بازسازی یک چالش مستقیم برای کارزارهای نظامی است و موج تازهای از نگرانی را در منطقه ایجاد کرده است.
آنچه بازسازی نشان میدهد
سایتهای بازسازیشده نشان میدهند که تهران به سرعت در حال بازپسگیری موضع نظامی خود است. حملات اولیه به منظور تضعیف توانایی ایران در پرتاب موشکهای دوربرد بود. اکنون با فعال شدن دوباره این سایتها، توازن استراتژیک به حالت قبل بازمیگردد. این پیام واضحی است که ایران به راحتی بازداشته نخواهد شد.
تصاویر ماهوارهای و سایر اطلاعات منبع باز در هفتههای اخیر این کار را ردیابی کردهاند. تیمهای ساختمانی سکوهای پرتاب، پناهگاههای فرماندهی و زیرساختهای پشتیبانی را تعمیر کردهاند. سرعت کار برخی ناظران را شگفتزده کرد.
افزایش تنش منطقهای
این اقدام تنشهایی را که از قبل بالا بود، تشدید کرده است. هم ایالات متحده و هم اسرائیل هشدار دادهاند که تهدید موشکی بازسازیشده ایران را تحمل نخواهند کرد. از زمان علنی شدن این بازسازی هیچ بیانیه رسمی صادر نشده است، اما ارتباطات پشت پرده احتمالاً شدید است.
کشورهای همسایه از نزدیک نظارهگر هستند. کشورهای خلیج فارس که پیشتر نسبت به تواناییهای موشکی ایران بدبین بودند، این را یک تحریک میبینند. خطر اشتباه محاسباتی – یک پرتاب نادرست یا یک سیگنال اشتباه – در حال افزایش است.
در حال حاضر، هیچ نشانهای از کاهش تنش وجود ندارد. به نظر میرسد هر طرف منتظر است تا طرف مقابل عقبنشینی کند.
موضع نظامی و گامهای بعدی
برنامه موشکی ایران بخش اصلی دکترین دفاعی آن است. بازسازی این سایتها به آن امکان میدهد اهداف سراسر خاورمیانه و فراتر از آن را تهدید کند. همچنین به تهران در هر مذاکره آینده – یا هر رویارویی – اهرم فشار میدهد.
ایالات متحده حضور نظامی قابل توجهی در خلیج فارس حفظ کرده است. اسرائیل طی سال گذشته چندین حمله هوایی در داخل ایران انجام داده است. سایتهای بازسازیشده اکنون دوباره به اهداف بالقوه تبدیل میشوند. این چرخه – حمله، بازسازی، حمله مجدد – به نظر ادامه خواهد یافت.
هیچ جدول زمانی رسمی برای اتمام بازسازی ارائه نشده است. فقدان شفافیت تنها بر ناآرامی میافزاید. در حال حاضر، منطقه منتظر است تا ببیند گام بعدی دیپلماتیک است یا نظامی.
