یک پیشبینی جدید از مدرسه وارتون نشان میدهد که صندوق امانی تأمین اجتماعی تا سال ۲۰۳۲ خالی میشود، همراستا با جدول زمانی تسریعشده دولت. این موضوع بازنشستگان را با احتمال کاهش مزایا مواجه میکند، مگر اینکه سیاستگذاران وارد عمل شوند.
جزئیات پیشبینی
پیشبینی وارتون تاریخ اتمام را ۲۰۳۲ تعیین کرده است، همسو با برآورد رسمی دولت. صندوق امانی که به پرداخت مزایای بازنشستگی و ازکارافتادگی کمک میکند، سریعتر از حد انتظار تخلیه شده است. بدون تغییرات، سیستم بودجه کافی برای پوشش پرداختهای کامل برنامهریزیشده نخواهد داشت.
محققان وارتون مشخص نکردهاند که کدام سیاستها ممکن است کسری را برطرف کنند، اما اعداد نشان میدهند که شکاف بزرگ است و زمان محدود. تخلیه صندوق به معنای ناپدید شدن تأمین اجتماعی نیست؛ بلکه به این معناست که مالیاتهای حقوقبگیری ورودی تنها حدود سهچهارم مزایای وعدهدادهشده را پوشش میدهند.
تأثیر بر بازنشستگان
برای افرادی که از قبل بازنشسته شدهاند یا قصد بازنشستگی بهزودی دارند، این پیشبینی عدم اطمینان را افزایش میدهد. کاهش مزایا به بودجه خانوارها ضربه سختی میزند، بهویژه برای کسانی که به تأمین اجتماعی بهعنوان منبع اصلی درآمد تکیه دارند. برنامهریزان مالی از هماکنون به مشتریان هشدار میدهند که انتظارات خود را تعدیل کنند.
کسری بودجه برنامهریزی بازنشستگی را پیچیده میکند. کارگران جوانتر با این احتمال مواجه هستند که دههها به سیستم پرداخت کنند اما در نهایت کمتر از بازنشستگان فعلی دریافت کنند. این یک مشکل سیاسی و اقتصادی است که راهحل آسانی ندارد.
درخواست برای اقدام سیاستی
این پیشبینی آنچه را که بسیاری در واشنگتن از قبل میدانند تقویت میکند: تأمین اجتماعی نیاز به اصلاح دارد. گزینهها شامل افزایش سن بازنشستگی، افزایش مالیات حقوقبگیری یا تعدیل فرمول مزایا است. هر انتخابی مبادلات و خطرات سیاسی به همراه دارد.
قانونگذاران تاکنون نتوانستهاند بر سر راهحلی به توافق برسند. مهلت ۲۰۳۲ آنقدر نزدیک است که تأخیرها تنها راهحل نهایی را دردناکتر میکند. مطالعه وارتون وزن علمی به هشدارها اضافه میکند، اما اقدام همچنان به کنگره بستگی دارد.
سیاستگذاران با پنجرهای رو به کوچکشدن برای تقویت برنامه قبل از کاهش مزایا مواجه هستند. ساعت در حال تیکزدن است.
