دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، متعهد شده است که ایالات متحده اورانیوم را از ایران بازپس خواهد گرفت و این خواسته جدیدی را به مذاکرات هستهای که از پیش حساس بودند، اضافه کرده است. این وعده که این هفته علنی شد، نشاندهنده موضع سختگیرانهتر واشنگتن در حالی است که دیپلماتها در حال بررسی خطوط کلی یک توافق بالقوه هستند.
معنای این وعده برای مذاکرات
قول ترامپ برای استخراج اورانیوم از ایران عملاً شرط جدیدی به هر توافقی اضافه میکند. مذاکرهکنندگان اکنون مجبورند بسنجند که آیا تهران حتی حاضر به واگذاری ذخایر خود خواهد بود – اقدامی که ایران از نظر تاریخی رد کرده است. این وعده میتواند با کاهش شکافها، بحثها را تسریع کند یا فرآیندی را که در ماههای اخیر پیشرفت چندانی نداشته، پیچیدهتر سازد.
کاخ سفید مشخص نکرده است که این بازپسگیری چگونه یا چه زمانی انجام خواهد شد. هیچ جزئیات فنی یا لجستیکی به اشتراک گذاشته نشده است، که گمانهزنیها را مبنی بر اینکه این بیانیه بیشتر یک موضعگیری سیاسی است تا یک برنامه عملی، افزایش داده است.
شک و تردید بازار و تأثیر محدود
بازارهای مالی تا حد زیادی این اعلامیه را نادیده گرفتهاند. تحلیلگرانی که قیمتهای انرژی و کالاها را ردیابی میکنند، شانس کمی برای تغییر فوری در پویاییهای آمریکا و ایران میبینند. این بدبینی ناشی از سابقه طولانی مذاکرات متوقف و وعدههای محقق نشده از هر دو طرف است.
«هیچ نشانهای وجود ندارد که ایران حاضر به تحویل اورانیوم خود باشد،» یکی از معاملهگران به رویترز گفت. «تا زمانی که شاهد حرکت واقعی نباشیم، بازار هیچ اختلالی را قیمتگذاری نخواهد کرد.» این احساس در میان میزهای معاملاتی طنینانداز است، جایی که وعده بازپسگیری اورانیوم بیشتر به عنوان یک اهرم چانهزنی دیده میشود تا یک تغییر سیاست کوتاهمدت.
حتی اگر مذاکرات پیشرفت کند، هر توافقی به ماهها مذاکره، بازرسی و تأیید نیاز دارد. خود بازپسگیری اورانیوم احتمالاً یک مورد در مرحله نهایی خواهد بود، نه یک امتیاز اولیه.
مرحله بعدی
کانالهای دیپلماتیک همچنان باز هستند، اما هیچ دور جدیدی از مذاکرات اعلام نشده است. دولت مهلتی برای پاسخ ایران به خواسته اورانیوم تعیین نکرده است. اینکه آیا این وعده به یک نقطه اختلاف واقعی تبدیل میشود – یا در پسزمینه محو میشود – بستگی به این دارد که هر دو طرف در هفتههای آینده چقدر جدی با آن برخورد کنند.
