Οι δύο τύποι έκθεσης
Η Glassnode χωρίζει την επικίνδυνη προσφορά σε δύο κατηγορίες. Η δομική έκθεση καλύπτει εξόδους όπως οι διευθύνσεις Pay-to-Public-Key (P2PK), οι οποίες από σχεδιασμό αποκαλύπτουν το δημόσιο κλειδί στην μπλοκ αλυσίδα. Αυτή η κατηγορία έχει στην πραγματικότητα μειωθεί με την πάροδο του χρόνου — σε 1,92 εκατομμύρια BTC, ή 9,6% της προσφοράς — καθώς τα πρότυπα πορτοφολιού μετατοπίστηκαν προς πιο ασφαλείς τύπους διευθύνσεων.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η λειτουργική έκθεση: νομίσματα που γίνονται ορατά λόγω επαναχρησιμοποίησης διεύθυνσης, μερικής δαπάνης ή συμπεριφοράς φύλαξης που μεταδίδει το δημόσιο κλειδί. Αυτή η δεξαμενή ανέρχεται πλέον σε 4,12 εκατομμύρια BTC, ή 20,6% της προσφοράς. Και σε αντίθεση με τη δομική πλευρά, αυξάνεται τα τελευταία χρόνια.
Γιατί η P2PK και η επαναχρησιμοποίηση διεύθυνσης έχουν σημασία
Η μηχανική είναι απλή. Για να ξοδέψει ένα έξοδο Bitcoin, ο ιδιοκτήτης πρέπει να αποκαλύψει το δημόσιο κλειδί στην υπογραφή της συναλλαγής. Κανονικά, αυτό το κλειδί εκτίθεται μόνο τη στιγμή της δαπάνης. Αλλά οι διευθύνσεις P2PK το δημοσιεύουν από την πρώτη ημέρα. Και όταν οι χρήστες επαναχρησιμοποιούν μια διεύθυνση λήψης πολλές φορές, το δημόσιο κλειδί για κάθε μη δαπανηθέν έξοδο που συνδέεται με αυτήν τη διεύθυνση γίνεται τελικά ορατό την πρώτη φορά που οποιοδήποτε από αυτά τα νομίσματα μετακινείται.
Μόλις το δημόσιο κλειδί γίνει γνωστό, ένας αρκετά ισχυρός κβαντικός υπολογιστής που εκτελεί τον αλγόριθμο του Shor θα μπορούσε θεωρητικά να αναστρέψει τη μηχανική και να εξάγει το ιδιωτικό κλειδί. Αυτή εξακολουθεί να είναι μια υποθετική απειλή — οι σημερινές κβαντικές μηχανές δεν είναι ακόμη εκεί — αλλά τα δεδομένα δείχνουν ότι ένα μεγάλο τμήμα της αξίας του δικτύου λειτουργεί ήδη με δανεικό χρόνο.
Ασφαλές Bitcoin και ο δρόμος μπροστά
Η Glassnode εκτιμά ότι 13,99 εκατομμύρια BTC είναι επί του παρόντος ασφαλή από τον κβαντικό κίνδυνο. Αυτό είναι το τμήμα που είναι κλειδωμένο σε διευθύνσεις που δεν έχουν αποκαλύψει ποτέ δημόσιο κλειδί, κυρίως σύγχρονες εξόδους SegWit και Taproot που χρησιμοποιούνται με βέλτιστες πρακτικές. Αλλά το νούμερο της λειτουργικής έκθεσης είναι αυτό που πρέπει να παρακολουθείται. Δεν είναι απλώς ένα κληρονομικό πρόβλημα — δημιουργείται καθημερινά από συνήθεις συνήθειες δαπανών.
Το αν η κο
