وزیر انرژی آمریکا، رایت، اعلام کرد که ذخیره استراتژیک نفت تا زمان پایان درگیری ایران از ۳۰۰ میلیون بشکه فراتر خواهد رفت؛ پیش‌بینی که تلاش دولت برای پر کردن مجدد ذخیره اضطراری کشور را آشکار می‌سازد. این اظهارنظر همچنین بر خطوط گسل ژئوپلیتیکی و اقتصادی که همچنان از عرضه جهانی نفت عبور می‌کند، نور می‌تاباند.
هدف ۳۰۰ میلیون بشکه‌ای
پیش‌بینی رایت، که در یک جلسه توجیهی درباره امنیت انرژی ارائه شد، عددی عمومی و نادر از مسیر حرکت ذخیره استراتژیک ارائه می‌دهد. ذخیره استراتژیک نفت برای سال‌ها به یک توپ سیاسی تبدیل شده است و پر کردن آن با نوساناتی همراه بوده است. عبور از مرز ۳۰۰ میلیون بشکه، گامی معنادار به سوی بازگشت به ذخیره کامل‌تر خواهد بود، هرچند که همچنان بسیار پایین‌تر از سطوح اوج دهه‌های گذشته است.
زمان دقیق این امر به پایان درگیری گره خورده است که هیچ‌کس نمی‌تواند با قطعیت آن را پیش‌بینی کند. این موضوع هدف را به یک هدف متحرک تبدیل می‌کند، اما نشان‌دهنده قصد دولت برای ادامه خرید نفت خام برای ذخیره حتی در زمان نوسان قیمت‌ها است.
پر کردن ذخیره در میان ریسک ژئوپلیتیک
این راهبرد فقط به انباشت بشکه‌های ارزان نیست. اظهارات رایت به‌طور صریح تلاش برای پر کردن ذخیره را با ریسک‌های ژئوپلیتیک و آسیب‌پذیری‌های اقتصادی مرتبط می‌داند. هر بشکه ذخیره‌شده، پوششی در برابر اختلال در زنجیره تأمین جهانی است – یک خط لوله از کار افتاده، یک تنگه بسته، یا یک جنگ تحریمی که یک صادرکننده بزرگ را قطع می‌کند.
درگیری ایران محرک فوری است، اما این منطق فراتر از آن نیز ادامه می‌یابد. ذخیره استراتژیک نفت برای آن است که اقتصاد را از شوک‌های ناگهانی محافظت کند، و چرخه فعلی کاهش و پر کردن مجدد به ویژگی تکراری سیاست انرژی آمریکا تبدیل شده است. در هر چرخه، محدودیت‌های ذخیره بیشتر آشکار می‌شود، به‌ویژه زمانی که ظرفیت مازاد تولید جهان ناچیز است.
آسیب‌پذیری‌های اقتصادی در معرض دید
پر کردن ذخیره در حالی که درگیری بزرگی در جریان است، عملی ظریف است. خرید نفت خام در بازار آزاد می‌تواند قیمت‌ها را بالا ببرد، که دقیقاً برعکس هدف ذخیره در شرایط اضطراری است. با این حال، دولت پیش می‌رود و شرط بسته است که امنیت بلندمدت ذخیره کامل‌تر، بیشتر از فشار کوتاه‌مدت بازار ارزش دارد.
اظهارات رایت تأکید می‌کند که اقتصاد آمریکا چقدر در برابر نوسانات قیمت نفت آسیب‌پذیر است. یک اختلال واحد در خاورمیانه می‌تواند به قیمت بنزین، تورم و هزینه‌های صنعتی منتقل شود. ذخیره یک بالشتک است، اما نامحدود نیست. مرز ۳۰۰ میلیون بشکه یک نقطه عطف است، نه تضمینی برای امنیت.
پایان درگیری زمان دستیابی به این آستانه را تعیین خواهد کرد. تا آن زمان، راهبرد خرید دولت به دقت رصد خواهد شد – هم از سوی بازارها و هم از سوی هر کسی که به یاد دارد چگونه یک نگرانی عرضه می‌تواند به سرعت به یک بحران در پمپ بنزین تبدیل شود.
