کره جنوبی اولین وام‌های بانکی سنتی خود را که با بیت‌کوین تضمین می‌شوند، راه‌اندازی کرده است. این وام‌ها بر متولیان شخص ثالث برای نگهداری وثیقه بیت‌کوین تکیه دارند و در صورت نکول وام‌گیرنده، به فروش دارایی‌های بیت‌کوین با دستور دادگاه متکی هستند. این محصولات اولین محصولات اعتباری با پشتوانه بیت‌کوین هستند که توسط بانک در کشور ارائه می‌شوند؛ گامی قابل توجه برای صنعتی که تاکنون عمدتاً توسط وام‌دهندگان بومی کریپتو خدمات‌دهی می‌شد.
وام‌ها در عمل چگونه کار می‌کنند
ساختار روی کاغذ ساده است: یک بانک وام می‌دهد، یک متولی شخص ثالث بیت‌کوین را نگهداری می‌کند و اگر وام‌گیرنده نکول کند، بانک برای دریافت مجوز فروش بیت‌کوین و بازیابی پول خود به دادگاه مراجعه می‌کند. بدون مشتقه، بدون پوشش ریسک پیچیده. متولی، دیوار آتش بین ترازنامه بانک و نوسان دارایی پایه است.
این ترتیب شخص ثالث اهمیت دارد. بانک‌های کره جنوبی به دلیل دردسرهای نظارتی و حسابداری، تمایلی به نگهداری مستقیم کریپتو نداشته‌اند. بانک با واگذاری حضانت به نهادی جداگانه، بیت‌کوین را از دفاتر خود دور نگه می‌دارد و در عین حال آن را به عنوان وثیقه می‌پذیرد. الزام فروش با دستور دادگاه لایه دیگری از احتیاط حقوقی اضافه می‌کند. این بدان معناست که بانک نمی‌تواند به صرف یک هوس، در صورت عدم پرداخت وام‌گیرنده، اقدام به فروش کند—ابتدا باید از سیستم قضایی عبور کند.
چرا این برای کریپتوی کره مهم است
تاکنون، اگر می‌خواستید در کره جنوبی وامی با پشتوانه بیت‌کوین خود بگیرید، به یک پلتفرم وام‌دهی کریپتو مراجعه می‌کردید. این شرکت‌ها در سطح جهانی سابقه مختلطی دارند و تنظیم‌کنندگان کره‌ای نسبت به آنها محتاط بوده‌اند. یک محصول بانکی سنتی معادلات را برای وام‌گیرندگانی که می‌خواهند نقدینگی فیات بدون فروش سکه‌هایشان داشته باشند، تغییر می‌دهد. همچنین به سرمایه‌گذاران نهادی یک مسیر ورود تنظیم‌شده می‌دهد که واقعاً بتوانند آن را برای بخش انطباق توضیح دهند.
زمان‌بندی تصادفی نیست. کره جنوبی در چند سال گذشته به آرامی در حال تدوین قوانین کریپتو بوده است و بانک‌ها به فضای وام‌دهی وثیقه‌ای به عنوان راهی برای کسب بازده بدون معامله مستقیم کریپتو چشم دوخته‌اند. این محصول به آنها اجازه می‌دهد تا نوک انگشت خود را وارد کنند. اگر کار کند، انتظار می‌رود سایر بانک‌های کره‌ای نیز دنباله‌رو شوند. اگر نه، عقب‌نشینی به همان سرعت خواهد بود.
سؤال حضانت که هیچ‌کس پاسخ نمی‌دهد
حقایق نام متولیان شخص ثالث را ذکر نکرده‌اند و این شکافی است که ارزش پیگیری دارد. حضانت جایی است که بیشتر فروپاشی‌های وام‌دهی کریپتو آغاز شده است—مدیریت ضعیف کلید، اختلاط دارایی‌ها یا کلاهبرداری آشکار. یک بانک که به یک متولی خارجی تکیه می‌کند، تنها به اندازه کنترل‌های عملیاتی آن متولی ایمن است. تنظیم‌کنندگان احتمالاً می‌خواهند دقیقاً بدانند چه کسی کلیدها را در اختیار دارد و چگونه بیمه شده‌اند.
همچنین مکانیسم فروش وجود دارد. فروش با دستور دادگاه تمیز به نظر می‌رسد، اما زمان می‌برد. اگر قیمت بیت‌کوین به سرعت در حال سقوط باشد، بانکی که منتظر قاضی است ممکن است با کسری مواجه شود. این ریسک احتمالاً در نسبت‌های وام به ارزش قیمت‌گذاری شده است، اما انحراف واقعی از نحوه عملکرد وام‌دهندگان بومی کریپتو است، جایی که فروش خودکار و تقریباً فوری است.
آنچه در ادامه باید تماشا کرد
سؤال فوری این است که آیا سایر بانک‌های کره‌ای محصولات مشابهی را عرضه می‌کنند یا منتظر می‌مانند تا ببینند این اولین وام‌ها چگونه عمل می‌کنند. هیچ جدول زمانی عمومی برای آن وجود ندارد. آزمون بزرگ‌تر زمانی خواهد بود که یک وام‌گیرنده نکول کند—روند دادگاه چقدر سریع پیش می‌رود و آیا متولی می‌تواند فروش را بدون مشکل انجام دهد. تا آن زمان، این یک آزمایشی است که فقط نامش آزمایشی نیست.
هیچ بانک، وام‌گیرنده یا متولی خاصی در عرضه اولیه نام برده نشده است. این کمبود جزئیات برای یک محصول اول معمول است، اما همچنین به این معناست که بازار هنوز نمی‌تواند ریسک طرف مقابل را به طور کامل ارزیابی کند. فعلاً خبر ساده است: بخش بانکداری سنتی کره جنوبی سرانجام به بیت‌کوین به عنوان وثیقه بله گفته است. اما جزئیات دقیق هنوز در حال نوشته شدن است.
