De BIP-110-fork van Bitcoin kwam deze week tot stilstand na slechts twee blokken te hebben geproduceerd. De afgesplitste keten erfde de moeilijkheidsgraad van Bitcoin, maar slechts een klein deel van de hashkracht mijnt er daadwerkelijk, waardoor blokken uren uit elkaar liggen terwijl beide ketens nog steeds dezelfde transacties accepteren.
Twee blokken, daarna niets
Block explorers tonen dat de fork stopte na het tweede blok. Sindsdien zijn er geen nieuwe blokken gevonden, en bij het huidige tempo is het netwerk feitelijk bevroren. De keten is niet volledig dood, maar beweegt ook niet.
Het moeilijkheidsprobleem
De kern van het probleem is simpele wiskunde. BIP-110 splitste af van Bitcoin zonder de moeilijkheidsgraad aan te passen. Dat betekent dat miners op de nieuwe keten dezelfde enorme hoeveelheid werk moeten verrichten om een blok te vinden als op Bitcoin zelf, maar ze doen dat met een fractie van de totale rekenkracht van het netwerk.
De moeilijkheidsgraad van Bitcoin wordt elke 2016 blokken aangepast, maar een keten die niet snel blokken kan vinden, zal die drempel nooit bereiken. Dus zit de fork vast in een lus van langzaam, bijna onmogelijk minen. De twee blokken die wel verschenen, lagen uren uit elkaar, en het volgende zou nog veel langer kunnen duren.
Beide ketens zien nog steeds dezelfde transacties
Omdat de fork nog niet veel is afgeweken, accepteren beide ketens nog steeds dezelfde transacties. Dat betekent geen replay-bescherming, geen duidelijke splitsing in economische activiteit. Het is tot nu toe alleen in naam een fork, zonder echt netwerkeffect of gemeenschapssteun.
Voorlopig is de fork een waarschuwend voorbeeld van wat er gebeurt als je de code van Bitcoin splitst zonder de moeilijkheidsgraad te splitsen. De keten is niet dood, maar hij ademt nauwelijks.
