Środowy mecz Mistrzostw Świata między Francją a Senegalem wyróżnia się tym, czego mu brakuje. Tokenów kibicowskich. Ani francuska, ani senegalska reprezentacja narodowa nie wyemitowały własnych kryptowalutowych tokenów kibicowskich – to stracona szansa komercyjna, która podkreśla, jak nierównomierne pozostaje wdrażanie zaangażowania kibiców opartego na blockchainie w światowej piłce nożnej.
Co dają tokeny kibicowskie
Tokeny kibicowskie pozwalają fanom głosować w drobnych decyzjach klubowych, odblokowywać nagrody i handlować cyfrowym aktywem powiązanym z ich drużyną. Dla federacji narodowych mogą one otworzyć nowe źródło przychodów i pogłębić zaangażowanie globalnej bazy fanów. Wiele drużyn w tym turnieju je przyjęło. Francja i Senegal – nie.
Stracona szansa ekonomiczna
Brak tokenów oznacza, że obie federacje tracą potencjalne zyski. Emisja tokenów zazwyczaj generuje natychmiastowy przychód ze sprzedaży początkowej, a opłaty transakcyjne zapewniają stały dochód. Gdy miliony fanów z całego świata oglądają mecz, to nie jest dobry moment dla dwóch krajów o silnej tradycji piłkarskiej, by pozostawać z boku tego trendu.
Nierównomierne globalne przyjęcie
Dlaczego jedne reprezentacje wchodzą w to, a inne nie – to kwestia mieszanki ostrożności regulacyjnej, priorytetów komercyjnych i zwykłej bezwładności. Francja ma dojrzałą gospodarkę piłkarską, ale jeszcze nie przetestowała zaangażowania kibiców opartego na kryptowalutach. Senegal, mimo żarliwych fanów, nie ma infrastruktury ani jasności regulacyjnej, by ruszyć do przodu. Kontrast w ramach jednego meczu unaocznia tę różnicę.
Na razie kibice obecni na stadionie lub oglądający mecz w domu nie będą mieli okazji głosować na celebracje bramek ani zdobywać nagród opartych na tokenach. Sam mecz rozstrzygnie się na boisku, ale brak tokenów kibicowskich pozostawia pytanie o strategie komercyjne obu federacji.
