Kina po derdh më shumë para në projektet e energjisë së rinovueshme, një lëvizje e lidhur drejtpërdrejt me paqëndrueshmërinë në Iran dhe efektet e saj valëzuese në kërkesën globale për naftë. Ndryshimi vjen ndërsa Pekini kërkon të mbrojë ekonominë e tij nga çmimet e paqëndrueshme të energjisë.
Pse Irani ka rëndësi për llogaritjen energjetike të Kinës
Konflikti në Iran ka tronditur tregjet e naftës, duke dërguar çmimet në një lëkundje dhe duke ngritur frikën e ndërprerjeve të furnizimit. Kina, importuesi më i madh i naftës së papërpunuar në botë, i ndjen ato dridhje në mënyrë akute. Çdo rritje prej një dollari në çmimin e naftës u kushton miliarda rafinerive kineze dhe rrit çmimet e karburantit në vend. Duke përshpejtuar investimet në energjinë e gjelbër, qeveria synon të zvogëlojë varësinë e saj nga nafta e importuar me kalimin e kohës. Logjika është e drejtpërdrejtë: më pak varësi nga nafta e papërpunuar e Lindjes së Mesme do të thotë më pak cenueshmëri ndaj trazirave rajonale.
Ku po shkojnë paratë
Pekini ka udhëzuar gjigantët shtetërorë të energjisë dhe qeveritë provinciale të përshpejtojnë miratimet për fermat diellore dhe të erës. Po ndërtohen linja të reja transmetimi për të transportuar energjinë e pastër nga shkretëtirat perëndimore në fabrikat bregdetare. Vendi po zgjeron gjithashtu rrjetin e stacioneve të karikimit të automjeteve elektrike dhe po subvencionon projektet e ruajtjes së energjisë në bateri. Ndërsa detajet e raundit më të fundit të shpenzimeve mbeten të fshehura, analistët që ndjekin të dhënat e prokurimit thonë se ritmi i tenderëve të rinj për energjinë e rinovueshme është rritur dukshëm që nga përshkallëzimi i konfliktit.
Çfarë do të thotë kjo për objektivat globale klimatike
Shtytja e gjelbër e Kinës mund t'i japë një nxitje efiçiencës globale të energjisë së rinovueshme. Vendi tashmë udhëheq botën në kapacitetin e instaluar diellor dhe të erës, dhe kjo valë e re investimesh mund të ndihmojë në uljen e kostove për të gjithë. Por ka një kapje: Kina ende djeg më shumë qymyr se çdo vend tjetër, dhe emisionet e saj të karbonit vazhdojnë të rriten. Ndryshimi drejt energjisë së rinovueshme është real, por po ndodh krahas një oreksi ende në rritje për lëndë djegëse fosile. Nëse konflikti në Iran do të jetë i mjaftueshëm për të ndryshuar ekuilibrin, mbetet një pyetje e hapur.
Testi i ardhshëm do të vijë në muajt në vijim, ndërsa Pekini publikon planin e tij të ardhshëm pesëvjeçar të energjisë. Nëse dokumenti vendos objektiva detyruese për kapacitetin e rinovueshëm dhe përfshin një afat kohor për heqjen graduale të termocentraleve me qymyr, atëherë efekti i Iranit do të ketë ndryshuar vërtet trajektoren energjetike të Kinës. Nëse jo, shpenzimet e reja mund të jenë pak më shumë se një mbrojtje.
