کاربران بایننس پی در خارج از ژاپن اکنون می‌توانند USDT را در بیشتر فروشندگانی که پی‌پی را می‌پذیرند، خرج کنند. پی‌پی اپلیکیشن پرداخت با کد QR است که توسط بازوی پرداخت سافت‌بانک اداره می‌شود. این اتصال از طریق HIVEX، یک شبکه پرداخت QR فرامرزی که کیف‌پول‌های خارجی را به پایانه‌های فروشندگان ژاپنی متصل می‌کند، برقرار می‌شود. فروشندگان به ین پرداخت می‌شوند؛ بخش ارز دیجیتال تراکنش هرگز به سمت آن‌ها نمی‌رسد.
این یکپارچه‌سازی به ظاهر کوچک، دامنه نسبتاً بزرگی دارد. پی‌پی در ژاپن تقریباً همه‌جا حاضر است، به این معنی که یک کیف‌پول استیبل‌کوین می‌تواند به‌طور ناگهانی در فروشگاه‌های رفاهی، رستوران‌های زنجیره‌ای و مغازه‌های کوچکی که هرگز برای یک صندوق پرداخت اختصاصی ارز دیجیتال ثبت‌نام نمی‌کنند، استفاده شود.
پرداخت در واقع چگونه جریان می‌یابد
سمت کاربر بایننس پی است. سمت فروشنده همان کد QR پی‌پی است که قبلاً نمایش می‌دهد. HIVEX در میانه قرار دارد و تبدیل را انجام می‌دهد، بنابراین تسویه فروشگاه از طریق کانال عادی پی‌پی خود به ین انجام می‌شود.
این ساختار بیش از تیتر خبر اهمیت دارد. فروشندگان مجبور نیستند USDT نگه دارند، چیزی را به دلار قیمت‌گذاری کنند یا هرگونه ریسک ارز دیجیتال را برای پذیرش پرداخت بپذیرند. از دید صندوق فروش، هیچ چیز تغییر نکرده است. برای بایننس، این بزرگ‌ترین ایراد عملی خرده‌فروشان کوچک ژاپنی برای پذیرش ارز دیجیتال را برطرف می‌کند: ترس از نگه داشتن یک دارایی پرنوسان در زمان بستن فروشگاه.
بخش باقی‌مانده تجربه کاربری است. خرج کردن USDT از طریق یک اپلیکیشن QR از نظر عملکردی مشابه خرج کردن آن از طریق یک کیف‌پول متصل به بانک است، که هدف همین است. هیچ ورودی، خروجی یا مراجعه به صرافی در این میان وجود ندارد. استیبل‌کوین همان کاری را انجام می‌دهد که قرار است انجام دهد — ثابت می‌ماند و به‌عنوان پرداخت حرکت می‌کند.
چرا ژاپن و چرا حالا
ژاپن سال‌ها را صرف ساخت چارچوب قانونی استیبل‌کوین کرده است و بازار پرداخت QR آن یکی از بالغ‌ترین بازارهای آسیا است. پایگاه پذیرش پی‌پی آن را به مقصدی طبیعی برای یک کیف‌پول خارجی تبدیل می‌کند که می‌خواهد بدون مذاکره با هزاران فروشنده جداگانه، دسترسی فوری داشته باشد.
در همین حال، بایننس پی به‌دنبال موارد استفاده روزمره بوده است نه حجم معاملات. حوالجات و پرداخت‌های فروشگاهی چسبنده‌تر و کم‌نوسان‌تر از معاملات نقدی هستند و برای معنا داشتن به بازار صعودی وابسته نیستند.
زمان‌بندی همچنین نشان‌دهنده تغییر گسترده‌تر در نحوه جایگاه‌یابی استیبل‌کوین‌ها در سال جاری است. آن‌ها به‌طور فزاینده‌ای به‌عنوان ریل‌های پرداخت به‌جای ابزارهای معاملاتی فروخته می‌شوند، که آن‌ها را به همان گفتگوی شبکه‌های کارت و طرح‌های QR وارد می‌کند. این یک میدان شلوغ است و کیف‌پول‌های ارز دیجیتال دیر رسیده‌اند. متصل شدن به زیرساخت موجود مانند پی‌پی مسیر سریع‌تری نسبت به تلاش برای ساختن یک شبکه پذیرش رقیب از صفر است.
نکته‌ای که کسی درباره‌اش صحبت نمی‌کند
کاربران خارج از کشور هدف اینجا هستند، نه ساکنان ژاپن. این چارچوب کار زیادی انجام می‌دهد. به این معنی است که یکپارچه‌سازی می‌تواند بر قوانین پرداخت فرامرزی تکیه کند نه قوانین ارز دیجیتال داخلی ژاپن، و ردپای نظارتی بایننس پی در ژاپن را بدون تغییر نگه می‌دارد.
اینکه آیا اقتصاد آن در اندازه‌های کوچک کار می‌کند یا نه، سؤال جداگانه‌ای است. پرداخت‌های QR فرامرزی هزینه‌های تبدیل و تسویه را به همراه دارند و جذب آن‌ها در یک شام ۳۰,۰۰۰ ینی آسان‌تر از یک بطری چای ۱۵۰ ینی است. این یکپارچه‌سازی در بیشتر فروشندگان پی‌پی فعال است، اما پذیرش به این بستگی دارد که آیا اسپرد به‌قدری کم باشد که کاربران فقط به کارت روی نیاورند.
همچنین این سؤال وجود دارد که کدام استیبل‌کوین‌های دیگر غیر از USDT در نهایت اضافه می‌شوند. منوی استیبل‌کوین بایننس پی گسترده‌تر از یک دارایی واحد است و ریل‌های HIVEX مخصوص USDT نیستند. این شرکت نگفته است که آیا توکن‌های بیشتری دنبال خواهند شد.
فعلاً، آزمون عملی ساده است: اینکه آیا بازدیدکنندگان و ساکنان خارج از کشور با حساب‌های بایننس پی واقعاً از آن در صندوق فروشگاه استفاده می‌کنند، یا همچنان به کارت در کیف‌پول گوشی خود روی می‌آورند. این پاسخ خیلی قبل‌تر از هر اعلامیه‌ای در داده‌های فروشندگان ظاهر خواهد شد.
