De olieprijzen naderen de $100 per vat en president Trump heeft weinig effectieve middelen om de stijging te stoppen. De gebruikelijke hefbomen van de regering – van strategische vrijgiften tot diplomatieke druk – lijken zwak of niet beschikbaar, waardoor de markt grotendeels aan zijn eigen momentum wordt overgelaten.
Waarom de gereedschapskist van de president bijna leeg is
Trump heeft herhaaldelijk opgeroepen tot lagere olieprijzen, maar zijn opties zijn beperkt. De strategische petroleumreserve van de VS is al aanzienlijk afgenomen en OPEC+ heeft weinig bereidheid getoond om de productie te verhogen. Zonder een grote verschuiving in het mondiale aanbod of de vraag kan het Witte Huis weinig doen om de prijzen direct te begrenzen.
Waar voorspellingsmarkten op inzetten
Gokkers zien een reële kans dat olie zijn recordhoogte kan verbreken. Voorspellingsmarkten geven momenteel een kans van 8,3% dat olie tegen 30 september een nieuw record bereikt. Die kans stijgt naar 17,5% tegen 31 december. De cijfers weerspiegelen groeiende ongerustheid over krappe voorraden en geopolitieke risico's.
De drempel van $100 is meer dan psychologisch. Voor consumenten betekent hogere olie duurdere benzine, stookkosten en een breed scala aan goederen. Voor de president is het een politieke hoofdpijn in aanloop naar een campagneseizoen waarin energiekosten al een gevoelig onderwerp zijn.
Tot nu toe heeft de regering vertrouwd op retoriek en oproepen aan binnenlandse producenten om meer te boren. Maar Amerikaanse oliebedrijven zijn voorzichtig geweest en geven prioriteit aan aandeelhoudersrendement boven snelle expansie. Dat laat de markt gokken of externe gebeurtenissen – een verstoring van de toevoer, een plotselinge vraagpiek of een beleidsverrassing – de prijzen in recordgebied zullen duwen.
