Wat de sandbox doet
Een regulatory sandbox is een gecontroleerde omgeving waar startups nieuwe diensten kunnen testen met echte klanten, maar onder versoepelde regels. De toezichthouder houdt nauwlettend toezicht. Als er iets misgaat, blijft de schade beperkt. Het idee is om innovatie de ruimte te geven zonder dat het uit de hand loopt.
De Zimbabwaanse versie is erop gericht precies dat te doen. De zeven toegelaten projecten krijgen een tijdelijke vergunning om te opereren. Ze moeten regelmatig rapporteren en zich houden aan specifieke limieten voor klantenaantallen en transactiewaarden. De toezichthouder kan op elk moment ingrijpen.
De zeven projecten
De toezichthouder heeft de geselecteerde fintechs niet bij naam genoemd. Maar de projecten bestrijken een scala aan diensten: digitaal lenen, mobiele betalingen en op blockchain gebaseerde overmakingen. Sommige zijn lokale startups. Andere worden gesteund door buitenlandse investeerders die een voet aan de grond willen krijgen in Afrika.
Alle zeven moesten een screening doorstaan. De toezichthouder keek naar hun bedrijfsmodellen, risicobeheer en hoe ze klantengeld beschermen. Alleen degenen met een duidelijk plan voor financiële inclusie werden geselecteerd.
Waarom nu een sandbox
De financiële sector van Zimbabwe heeft veel meegemaakt. Hyperinflatie, valutacrises en een verlies van vertrouwen in banken hebben ertoe geleid dat veel mensen vertrouwen op contant geld of informele systemen. De overheid ziet fintech als een manier om mensen terug te brengen naar de formele economie.
Maar nieuwe
