بر اساس چشم‌اندازی که رویترز دیده است، Anthropic قصد دارد ۵۱۸ میلیارد دلار برای زیرساخت هوش مصنوعی هزینه کند. این سند جاه‌طلبی‌های این آزمایشگاه هوش مصنوعی را با لحنی به‌طور غیرمعمول صریح تشریح می‌کند و همزمان با زیان‌های سنگین همراه است. اما صرافی‌های ارز دیجیتال که به معامله‌گران اجازه می‌دهند روی ارزش‌گذاری پیش از عرضه اولیه Anthropic شرط‌بندی کنند، تقریباً به این خبر واکنشی نشان ندادند.
عددی که به زمین ننشست
۵۱۸ میلیارد دلار رقمی حیرت‌آور است، حتی با معیارهای ساخت‌وساز کنونی هوش مصنوعی. این از آن اعدادی است که معمولاً بازارها را به خود مشغول می‌کند. با این حال، قراردادهای آتی دائمی مرتبط با قیمت پیش از عرضه اولیه Anthropic ثابت ماندند. نه جهشی، نه ریزشی. فقط دفترهای سفارش آرام.
این بخش عجیب ماجراست. پرپچوال‌های پیش از عرضه اولیه قرار است همه‌پرسی لحظه‌ای درباره ارزش‌گذاری شرکت‌های خصوصی باشند. وقتی Anthropic برنامه هزینه‌ای را منتشر می‌کند که تولید ناخالص داخلی بیشتر کشورها را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد، انتظار می‌رود نوعی واکنش ببینید. اما در عوض، معامله‌گران بی‌تفاوت بودند.
چرا پرپچوال‌ها ساکت ماندند
چند دلیل ممکن است برای این موضوع وجود داشته باشد. نخست، رقم ۵۱۸ میلیارد دلار یک برنامه است، نه یک صورت‌حساب. این مبلغ در طول سال‌ها توزیع می‌شود و چشم‌انداز دقیقاً نمی‌گوید پول چه زمانی خرج می‌شود یا از کجا می‌آید. معامله‌گران پرپچوال پیش از عرضه اولیه گروهی آینده‌نگر هستند، اما نمی‌توانند برای عددی که این‌قدر مبهم است قیمت‌گذاری کنند.
دوم، زیان‌ها. چشم‌اندازی که هزینه‌های کلان را در برابر زیان‌های سنگین نشان می‌دهد، داستان جدیدی برای آزمایشگاه‌های هوش مصنوعی نیست. رقبای Anthropic نیز پروفایل مشابهی دارند. بازار قبلاً این فیلم را دیده است و می‌داند پایانش هنوز سال‌ها فاصله دارد.
سوم، و شاید مهم‌تر از همه، بازار پرپچوال پیش از عرضه اولیه Anthropic چندان عمیق نیست. این محصولی تخصصی در تعداد انگشت‌شماری صرافی است. نقدینگی کم به این معناست که یک تیتر بزرگ می‌تواند بدون برجای گذاشتن اثری عبور کند. این قضاوتی درباره خبر نیست — فقط زیرساخت بازار است.
چشم‌انداز واقعاً چه می‌گوید
رویترز نگاهی به این سند انداخته است و عدد اصلی، تعهد زیرساختی است. ۵۱۸ میلیارد دلار از آن پول‌هایی است که زنجیره‌های تأمین تراشه، برق و مراکز داده را از نو شکل می‌دهد. این شرط‌بندی بر این است که مدل‌های Anthropic برای سال‌های آینده به توان محاسباتی در مقیاس صناعی نیاز خواهند داشت.
زیان‌ها روی دیگر این سکه هستند. ساخت در این مقیاس پیش از آنکه پول دربیاورد، هزینه دارد. چشم‌انداز این را پنهان نمی‌کند. این تصویری لحظه‌ای از شرکتی است که تهاجمی هزینه می‌کند تا در مسابقه‌ای که توان باخت در آن را ندارد، بماند.
سیگنال آرام
شاید بازار پرپچوال ثابت خود داستان اصلی باشد. معامله‌گران ارز دیجیتال اغلب اولین کسانی هستند که به اعداد بزرگ واکنش نشان می‌دهند و اینجا این کار را نکردند. یا رقم ۵۱۸ میلیارد دلار را باور ندارند، یا فکر نمی‌کنند ارزش‌گذاری کوتاه‌مدت Anthropic را تغییر دهد.
هر دو برداشت محتمل است. یک برنامه هزینه‌ای به این بزرگی یک بازی بلندمدت است. پرپچوال‌ها ابزاری کوتاه‌مدت هستند. شکاف بین این دو ممکن است فقط مسئله افق زمانی باشد.
فعلاً بازار با پای خود صحبت کرده است: بدون حرکت. چیز مشخص بعدی که باید تماشا کرد، واکنش رقبای Anthropic است. اگر آنها هم تعهد ۵۱۸ میلیارد دلاری را تکرار کنند، ممکن است پرپچوال‌های پیش از عرضه اولیه بالاخره بیدار شوند. تا آن زمان، سکوت ادامه دارد.
