دونالد ترامپ از ممیزی‌های مستقل برای ایمنی هوش مصنوعی به عنوان بخشی از یک توافق تاریخی با سیلیکون‌ولی حمایت کرده است و خودتنظیمی را بر قانون‌گذاری جدید ترجیح می‌دهد. این توافق که این هفته اعلام شد، نشان‌دهنده تغییری در نحوه برخورد ایالات متحده با حاکمیت هوش مصنوعی است، و رئیس‌جمهور از بررسی‌های داوطلبانه به جای قوانین قانونی حمایت کرده است.
این توافق آژانس‌های جدید یا اختیارات اجرایی ایجاد نمی‌کند. در عوض، از شرکت‌ها می‌خواهد که سیستم‌های هوش مصنوعی خود را به ممیزی‌های خارجی بسپارند و دستورالعمل‌های ایمنی را که خود در تدوین آن‌ها کمک کرده‌اند، دنبال کنند. این رویکرد از سوی رهبران صنعت که از مقررات سخت‌گیرانه می‌ترسند، حمایت شده است، اما سوالاتی را درباره اینکه چه کسی ممیزی‌ها را انجام می‌دهد و اگر شرکتی در یکی از آن‌ها شکست بخورد چه اتفاقی می‌افتد، بی‌پاسخ می‌گذارد.
فشار برای خودتنظیمی
بر اساس گفته‌های افراد آشنا به بحث‌ها، حمایت ترامپ در جریان دیدار با مدیران فناوری در سیلیکون‌ولی صورت گرفت. رئیس‌جمهور بارها هشدار داده است که قوانین سخت‌گیرانه هوش مصنوعی می‌تواند نوآوری را به خارج از کشور، به ویژه چین، سوق دهد. او با حمایت از ممیزی‌ها به جای قانون‌گذاری، با دیدگاهی همسو می‌شود که در صنعت رایج است: بگذارید شرکت‌ها خودشان را با تأیید خارجی کنترل کنند.
این توافق تأکید می‌کند که توسعه‌دهندگان هوش مصنوعی باید استانداردهای ایمنی را داوطلبانه اتخاذ کنند و سیستم‌های خود را برای بررسی مستقل باز بگذارند. جریمه‌ای برای عدم انطباق مشخص نکرده و مشارکت را الزامی نمی‌کند. این امری متفاوت از پیشنهادهای کنگره و اتحادیه اروپا است که خواستار الزامات الزام‌آور و جریمه شده‌اند.
آنچه توافق واقعاً می‌گوید
جزئیات همچنان مبهم است. این توافق که به عنوان مجموعه‌ای از اصول و نه یک قرارداد الزام‌آور توصیف شده است، خواستار ممیزی‌های مستقل برای ارزیابی خطراتی مانند سوگیری، آسیب‌پذیری‌های امنیتی و استفاده نادرست بالقوه است. همچنین شرکت‌ها را به اشتراک‌گذاری بهترین شیوه‌ها و توسعه تیم‌های ایمنی داخلی تشویق می‌کند.
اما مشخص نیست چه کسی ممیزی‌ها را انجام می‌دهد. شرکت‌های مستقل وجود دارند، اما خودشان تنظیم نمی‌شوند. و بدون قدرت قانونی، شرکت‌ها می‌توانند توافق را بدون پیامد نادیده بگیرند. حامیان استدلال می‌کنند که فشار عمومی و خطر اعتباری شرکت‌ها را در خط نگه می‌دارد. منتقدان می‌گویند این برای فناوری‌ای که در حال بازشکل‌دهی اقتصادها و ارتش‌هاست، کافی نیست.
این توافق می‌تواند الگویی برای حاکمیت فناوری بسیار فراتر از هوش مصنوعی ایجاد کند. اگر خودتنظیمی در اینجا کار کند، ممکن است به مدلی برای سایر فناوری‌های نوظهور، از رایانش کوانتومی تا بیوتکنولوژی تبدیل شود. اگر شکست بخورد، می‌تواند خواسته‌ها برای قوانین سخت‌گیرانه‌تر را تشدید کند.
دخالت ترامپ همچنین نشان می‌دهد که سیاست هوش مصنوعی در انتخابات پیش‌رو یک مسئله سیاسی خواهد بود. او شرط بسته است که رویکرد سبک به نفع اهداکنندگان فناوری و رأی‌دهندگانی که نگران زیاده‌روی دولت هستند، خواهد بود. اینکه این شرط‌بندی نتیجه می‌دهد یا نه، بستگی به این دارد که آیا ممیزی‌ها نتایج معتبری تولید می‌کنند — و اینکه آیا مردم به آن‌ها اعتماد می‌کنند یا خیر.
در حال حاضر، این توافق یک بیانیه قصد است. شرکت‌هایی که امضا می‌کنند، اولین آزمون خود را زمانی تجربه خواهند کرد که ممیزان مستقل کار خود را آغاز کنند، احتمالاً در سال آینده. کاخ سفید نگفته است که چگونه انطباق را پیگیری می‌کند یا اینکه نتایج ممیزی را منتشر خواهد کرد یا نه.
در همین حال، کنگره هنوز در حال بررسی لایحه‌های هوش مصنوعی خود است. برخی قانون‌گذاران رویکرد خودتنظیمی را بسیار ضعیف انتقاد کرده‌اند و اگر ممیزی‌ها نتیجه ندهند، می‌توانند برای قانون‌گذاری فشار بیاورند. صنعت فناوری نیز از نزدیک نظاره‌گر است — بسیاری از شرکت‌ها این توافق را به جایگزین قوانین جدید ترجیح می‌دهند، اما می‌دانند که یک شکست برجسته می‌تواند دقیقاً همان را دعوت کند.
گام مشخص بعدی؟ منتظر اولین دور ممیزی‌ها باشید و اینکه آیا هر شرکت بزرگ هوش مصنوعی از مشارکت امتناع می‌کند. این نشان خواهد داد که آیا این توافق دندان دارد یا فقط یک بیانیه مطبوعاتی دیگر است.
