Raoul Pal, bashkëthemelues i Real Vision dhe ish-menaxher i fondit mbrojtës në Goldman Sachs, argumenton se gara e inteligjencës artificiale midis Shteteve të Bashkuara dhe Kinës nuk është si asnjë rivalitet gjeopolitik në histori. Ai e përshkruan atë jo si një luftë për territor ose armë, por për shtresën themelore të vetë inteligjencës. Dhe ai paralajmëron se nuk ka një fitues të qartë.
Çfarë e bën këtë garë të ndryshme
Pal thotë se gara e AI nuk ka të bëjë me pushtimin e tokave ose numrin e raketave. Ka të bëjë me atë se kush kontrollon shtresën themelore të inteligjencës — aftësinë për të menduar, arsyetuar dhe marrë vendime me shpejtësi makinerie. Kjo, sipas tij, e bën atë thelbësisht të ndryshme nga përplasjet e mëparshme të fuqive të mëdha si Lufta e Ftohtë ose gara hapësinore. Ato kishin të bënin me pajisjet dhe parandalimin. Kjo ka të bëjë me vetë njohjen.
Ish-menaxheri i fondit mbrojtës vë në dukje se si SHBA ashtu edhe Kina po derdhin burime të mëdha në zhvillimin e AI, por rezultati është i pasigurt. Asnjëra palë nuk mund të pretendojë një epërsi përfundimtare që garanton fitoren. Teknologjia evoluon shumë shpejt dhe terreni i lojës ndryshon vazhdimisht.
Pse Pal mendon se nuk ka fitues
Pal paralajmëron se gara nuk ka një fitues të qartë sepse natyra e AI e bën të vështirë shpalljen e një vije përfundimi. Territori mund të pushtohet dhe mbahet. Armët mund të grumbullohen. Por inteligjenca — veçanërisht inteligjenca e përgjithshme artificiale — është një objektiv në lëvizje. Ajo që konsiderohet fitore sot mund të jetë e vjetëruar nesër.
Ai gjithashtu vëren se zhvillimi i AI është shumë i ndërvarur. Përparimet në një vend shpesh mbështeten në kërkime, talent ose përbërës nga një tjetër. Kjo ndërvarësi do të thotë se asnjë komb i vetëm nuk mund të kontrollojë plotësisht rezultatin. Edhe nëse njëra palë duket përpara, tjetra mund të bëjë një kërcim përpara me një algoritëm ose risi të re në pajisje.
Komentet e Pal vijnë në një kohë kur qeveritë dhe investitorët po nxitojnë të pozicionohen për epokën e AI. Për ata që vëzhgojnë nga anash, paralajmërimi i tij është një kujtesë se bastimi për një fitues të qartë mund të jetë një strategji humbëse. Gara nuk është një sprint ose një maratonë — është më shumë si një labirint që ndryshon vazhdimisht formën.
Politikëbërësit përballen me një enigmë të ngjashme. Përpjekja për të siguruar një avantazh përmes kontrolleve të eksportit ose ndalimeve të talenteve mund të kthehet në efekt të kundërt nëse teknologjia evoluon në një drejtim të papritur. Pikëpamja e Pal sugjeron se sfida e vërtetë nuk është të fitosh garën, por të mbijetosh pasigurinë e një gare që nuk mbaron kurrë.
