Raoul Pal, medeoprichter van Real Vision en voormalig hedgefondsmanager bij Goldman Sachs, stelt dat de kunstmatige intelligentie-race tussen de Verenigde Staten en China anders is dan enige geopolitieke rivaliteit in de geschiedenis. Hij beschrijft het niet als een strijd om grondgebied of wapens, maar om het substraat van intelligentie zelf. En hij waarschuwt dat er geen duidelijke winnaar is.
Wat deze race anders maakt
Pal zegt dat de AI-competitie niet gaat om landroof of raketaantallen. Het gaat erom wie de fundamentele laag van intelligentie controleert – het vermogen om te denken, redeneren en beslissingen te nemen op machinesnelheid. Dat maakt het volgens hem fundamenteel anders dan eerdere grootmacht-strijd, zoals de Koude Oorlog of de ruimtewedloop. Die gingen over hardware en afschrikking. Deze gaat over cognitie zelf.
De voormalige hedgefondsmanager wijst erop dat zowel de VS als China enorme middelen in AI-ontwikkeling pompen, maar de uitkomst is onzeker. Geen van beide partijen kan een definitieve voorsprong claimen die de overwinning garandeert. De technologie evolueert te snel en het speelveld verschuift voortdurend.
Waarom Pal denkt dat er geen winnaar is
Pal waarschuwt dat de race geen duidelijke winnaar heeft omdat de aard van AI het moeilijk maakt om een finishlijn vast te stellen. Territorium kan worden veroverd en behouden. Wapens kunnen worden opgeslagen. Maar intelligentie – vooral algemene kunstmatige intelligentie – is een bewegend doelwit. Wat vandaag als een overwinning telt, kan morgen achterhaald zijn.
Hij merkt ook op dat AI-ontwikkeling sterk onderling afhankelijk is. Doorbraken in het ene land zijn vaak afhankelijk van onderzoek, talent of componenten uit een ander land. Die onderlinge afhankelijkheid betekent dat geen enkel land de uitkomst volledig kan beheersen. Zelfs als de ene partij voor lijkt te liggen, kan de andere een sprong maken met een nieuw algoritme of hardware-innovatie.
Pal's opmerkingen komen op een moment dat overheden en investeerders zich haasten om zich te positioneren voor het AI-tijdperk. Voor degenen die vanaf de zijlijn toekijken, is zijn waarschuwing een herinnering dat wedden op een duidelijke overwinnaar een verliezende strategie kan zijn. De race is geen sprint of marathon – het lijkt meer op een doolhof dat voortdurend van vorm verandert.
Beleidsmakers staan voor een vergelijkbare puzzel. Proberen een voordeel veilig te stellen via exportcontroles of talentverboden kan averechts werken als de technologie een onverwachte richting inslaat. Pal's visie suggereert dat de echte uitdaging niet is om de race te winnen, maar om de onzekerheid te overleven van een race die nooit eindigt.
