British Steel is in publiek eigendom genomen onder een nieuwe wet die door de Britse regering is aangenomen. De stap, die een duidelijke breuk markeert met decennia van privatiseringsbeleid, plaatst de worstelende staalfabrikant voor het eerst sinds de privatisering in de jaren 1980 onder staatscontrole. De nationalisatie signaleert een verschuiving in hoe de overheid omgaat met falende industrieën.
Waarom de overheid ingreep
Het bedrijf stond maandenlang op de rand van de ineenstorting. Zonder de interventie zouden duizenden banen en een belangrijk deel van de Britse industriële basis in gevaar zijn gekomen. De nieuwe wet gaf ministers de bevoegdheid om snel te handelen, waarbij het gebruikelijke langdurige faillissementsproces werd omzeild. Ambtenaren zeiden dat de wet was ontworpen om de nationale economische veiligheid en toeleveringsketens te beschermen.
Een breuk met het verleden
Jarenlang verzette de Britse regering zich tegen direct eigendom van particuliere bedrijven. De nationalisatie van British Steel keert dat standpunt om. Het suggereert dat wanneer een grote werkgever of strategische industrie in de problemen zit, de staat nu bereid is in te grijpen in plaats van de marktwerking zijn gang te laten gaan. Dat kan gevolgen hebben voor andere sectoren.
Wat komt er nu
De overheid moet nu een staalbedrijf runnen. Ze heeft niet gezegd hoe lang ze van plan is het bezit te houden of of ze een koper zal zoeken. De wetgeving die de overname mogelijk maakte, bevat bepalingen voor eventuele herprivatisering, maar er is geen tijdschema vastgesteld. Voorlopig zet British Steel zijn activiteiten voort onder een nieuwe door de staat benoemde raad van bestuur.
De grotere vraag is of dit een eenmalige reddingsoperatie is of het begin van een nieuw patroon. Andere worstelende industrieën – van lucht- en ruimtevaart tot energie – zullen het nauwlettend volgen. De regering heeft geen verdere nationalisaties aangekondigd, maar het juridische instrument is nu aanwezig.
