Hoe het bewijs werkt
De tool maakt gebruik van een eigenschap van hiërarchische deterministische wallets: het key-derivatiepad zelf fungeert als een unieke identificatie. Zodra een quantumcomputer geldige handtekeningen kan genereren op basis van een openbare sleutel, wordt dat pad het enige dat een gebruiker aan zijn munten bindt. Het bewijs toont aan dat dat pad kan worden gebruikt om eigendom terug te vorderen zonder afhankelijk te zijn van het gebroken handtekeningschema. De runtime van 243 milliseconden betekent dat het proces snel genoeg is om praktisch te zijn in een echte aanvalsscenario.
Waarom Satoshi's munten veilig zijn
De tool sluit expliciet de vroegste Bitcoin-blokken uit. Satoshi's 1,1 miljoen bitcoins werden gemined voordat HD-wallets bestonden – ze gebruiken eenvoudige sleutelparen zonder derivatiepad. Dat betekent dat het bewijs niemand helpt om die munten op te eisen, zelfs niet als een quantumcomputer Satoshi's handtekeningen zou kunnen vervalsen. De timing is niet ideaal voor wie hoopt dat slapende fortuin te ontsluiten, maar het verwijdert wel een mogelijke vector voor post-quantumdiefstal van de oudste voorraad.
De quantumdreigingstijdlijn
De financiering van Project Eleven suggereert dat de quantumdreiging van theoretisch naar praktisch verschuift. De meeste schattingen plaatsen een cryptografisch relevante quantumcomputer op minstens tien jaar afstand, maar de industrie is al bezig met het bouwen van verdedigingen. Dit bewijs is een van de eerste die een werkende, laptop-grade oplossing voor een specifieke kwetsbaarheid laat zien. Het lost het bredere probleem niet op – elke Bitcoin-transactie stelt nog steeds een openbare sleutel bloot – maar het koopt tijd voor wallets die HD-paden gebruiken.
Project Eleven heeft geen productie-uitrol aangekondigd. Het bewijs is gefinancierd, niet geïmplementeerd. De volgende stap zou zijn om het mechanisme te
