Problem, który wymagał komputera kwantowego
Symulowanie zachowania wielu splątanych kubitów jest notorycznie trudne dla klasycznych komputerów. Wraz ze wzrostem liczby kubitów ilość danych potrzebnych do opisania ich stanu kwantowego rośnie wykładniczo. Dla setek kubitów te dane normalnie przekroczyłyby pamięć każdego klasycznego urządzenia. Dlatego takie symulacje uważano za zadanie dla komputerów kwantowych, które naturalnie radzą sobie ze splątaniem.
Jak sieci tensorowe to umożliwiły
Zespół z Center for Computational Quantum Physics sięgnął po sieci tensorowe – narzędzie matematyczne, które może reprezentować duży stan kwantowy w skompresowanej formie. Wykorzystując strukturę splątania, zredukowali funkcję falową do rozmiaru mieszczącego się w pamięci laptopa. Kompresja nie odbyła się kosztem dokładności; wyniki z laptopa idealnie pasowały do przewidywań teoretycznych.
Co oznaczają wyniki z laptopa
Praca pokazuje, że niektóre problemy kwantowe można rozwiązywać metodami klasycznymi, potencjalnie poszerzając zakres problemów rozwiązywalnych bez sprzętu kwantowego. Nie oznacza to, że komputery kwantowe są przestarzałe – wciąż doskonale radzą sobie z
