لورنزو والنته از آرک اینوست بیش از اکثر افراد خوش‌بین است که بیت‌کوین بر «روز کیو» پیشی خواهد گرفت — لحظه فرضی که یک کامپیوتر کوانتومی سرانجام رمزنگاری منحنی بیضوی را که امروز کیف پول‌ها را ایمن می‌کند، می‌شکند. دیدگاه او، آن‌گونه که شرکت آن را بیان کرده، این است که تاب‌آوری شبکه و موضع فعالانه جامعه کریپتو در قبال چالش‌های امنیتی در حال تحول، به آن شانس واقعی برای پیشی گرفتن از زمان می‌دهد.
چرا روز کیو مدام مطرح می‌شود
این عبارت آزادانه به کار می‌رود، اما به یک مشکل مشخص اشاره دارد. مدل امنیتی بیت‌کوین بر این فرض استوار است که استخراج کلید خصوصی از کلید عمومی غیرعملی است. یک ماشین کوانتومی به اندازه کافی قدرتمند که از الگوریتم شور استفاده کند، این فرض را می‌شکند. هر کیف پولی که کلید عمومی آن افشا شده باشد — از جمله تمام خروجی‌های اولیه P2PK و هر آدرسی که از آن خرج شده باشد — هدف می‌شود. سکه‌های موجود در کیف پول‌های عصر ساتوشی جایزه آشکار هستند و تکان نمی‌خورند.
خوش‌بینی والنته به زمان‌بندی سخت‌افزار بستگی ندارد. به انسان‌ها بستگی دارد. کریپتو سابقه ارتقاهای بحث‌برانگیز، کند و سپس ناگهان قاطع دارد. عرضه تپروت، سگویت، و حتی جنگ‌های اندازه بلوک — آشفته، اما انجام شدند. یک مهاجرت پسا-کوانتومی زشت‌تر خواهد بود زیرا به مواد کلیدی هر کیف پول دست می‌زند، نه فقط منطق اسکریپت. با این حال، استدلال این است که اگر تهدید واقعی و قابل مشاهده باشد، اکوسیستم تمایل به حرکت دارد.
دلیل برتری اولیه کریپتو
پژوهشگران سال‌هاست طرح‌های امضای پسا-کوانتومی منتشر می‌کنند و NIST قبلاً در سال ۲۰۲۴ مجموعه‌ای از آن‌ها را استاندارد کرده است. آن استانداردها مخصوص بیت‌کوین نیستند، اما به توسعه‌دهندگان چیزی مشخص برای ساختن می‌دهند. جامعه توسعه‌دهندگان بیت‌کوین درباره انواع آدرس‌های مقاوم در برابر کوانتوم بحث کرده‌اند و بحث زنده‌ای وجود دارد که آیا یک سافت فورک می‌تواند آن‌ها را بدون شکستن سکه‌های موجود به تدریج وارد کند.
بخش آخر سخت است. نمی‌توانید کاربران را مجبور به انتقال دارایی کنید. هر مسیر مهاجرتی باید میلیون‌ها دارنده را متقاعد کند تا آدرس‌های قدیمی را به آدرس‌های جدید منتقل کنند، و بسیاری از آن دارندگان یا مرده‌اند، یا کلیدهایشان را گم کرده‌اند، یا به سادگی زحمت نمی‌دهند. سکه‌هایی که هرگز حرکت نمی‌کنند، بیشترین آسیب‌پذیری را دارند. موضع والنته به نظر می‌رسد این است که این یک مشکل هماهنگی است، نه بن‌بست رمزنگاری — و مشکلات هماهنگی چیزی است که شبکه‌های متن‌باز برای عبور از آن ساخته شده‌اند، هرچند کند.
او ادعا نمی‌کند
والنته نمی‌گوید کامپیوترهای کوانتومی فردا بیت‌کوین را می‌شکنند. هیچ پژوهشگر معتبری چنین نمی‌گوید. ماشین‌های امروزی نمی‌توانند اعدادی را که مهم باشند فاکتور کنند، و سربار تصحیح خطای لازم برای اجرای الگوریتم شور در اندازه کلید بیت‌کوین حیرت‌آور است. سناریوی خوش‌بینانه این نیست که تهدید اغراق‌آمیز است. این است که صنعت زمان دارد و از آن استفاده می‌کند.
سناریوی بدبینانه خودش را می‌نویسد: یک پیشرفت کوانتومی سریع‌تر از انتظار می‌رسد، جامعه نمی‌تواند روی مهاجرت توافق کند، و قدیمی‌ترین سکه‌ها تخلیه می‌شوند. این سناریویی نیست که کسی بتواند کاملاً آن را رد کند. اما شرط والنته روی همان چیزی است که بیت‌کوین را در هر ترس وجودی قبلی زنده نگه داشته است — این واقعیت که وقتی سقف واقعاً شروع به نشت می‌کند، افرادی که اهمیت می‌دهند تمایل دارند قبل از بدتر شدن طوفان آن را تعمیر کنند.
