Kristin Smith van het Solana Policy Institute waarschuwt dat cryptoregulering, zodra deze is vastgelegd, moeilijk terug te draaien is. Ze zegt dat het risico niet alleen zit in wat er in de wet wordt geschreven — het zit ook in hoe snel die regels zich nestelen als het standaardkader voor de sector.
Haar punt is duidelijk: hoe langer regels van kracht blijven, hoe meer ze verharden. In dat stadium is het wijzigen ervan geen beleidsaanpassing meer, maar een strijd.
Waarom verankering ertoe doet
Regels verschijnen niet zomaar en verdwijnen niet zomaar. Agentschappen bouwen er teams omheen, compliance-afdelingen krijgen financiering, en bedrijven herontwerpen producten om aan de regels te voldoen. Smiths waarschuwing is dat elk van die stappen het kader moeilijker te verwijderen maakt.
Voor crypto is dat een bijzonder probleem. De sector beweegt snel. Een regel die voor de ene marktstructuur is opgesteld, kan een paar jaar later verouderd lijken. Als die verankerd is, zit de sector vast aan het omzeilen ervan in plaats van te pleiten voor iets beters.
De innovatie-afweging
Smith koppelt het verankeringsrisico rechtstreeks aan innovatie en aanpassingsvermogen. Zodra een kader zich verstevigt, passen projecten zich aan of vertrekken ze elders. Geen van beide uitkomsten is neutraal voor de digitale activaruimte.
De zorg van het Solana Policy Institute is dat aanpassingsvermogen wordt opgeofferd voor stabiliteit. Regels die niet kunnen buigen, breken vaak wanneer de technologie eronder verschuift.
Wat Smith niet zegt
Ze pleit niet voor nul regulering. De waarschuwing gaat over starheid — regels die permanent worden voordat iemand weet of ze juist zijn.
Dat is een smaller argument dan de gebruikelijke klacht uit de sector. Het gaat over timing en omkeerbaarheid, niet over de vraag of crypto überhaupt regels zou moeten hebben.
Voor nu is de vraag of beleidsmakers dat onderscheid horen voordat de kaders verharden. Smiths boodschap suggereert dat het venster om de regels vorm te geven sluit, en dat het vermogen van de sector om zich later aan te passen afhangt van beslissingen die nu worden genomen.
