Ένα επίπεδο που αλλάζει τα δεδομένα
Για χρόνια, οι αποδόσεις κάτω του 5% ήταν ο κανόνας. Το 30ετές ομόλογο, ένα σημείο αναφοράς για το μακροπρόθεσμο κόστος δανεισμού, πέρασε μεγάλο μέρος της περιόδου μετά το 2008 κοντά σε ιστορικά χαμηλά. Τώρα επέστρεψε πάνω από αυτή τη γραμμή — και παραμένει εκεί. Η διάρκεια αυτής της περιόδου έχει σημασία, διότι υποδηλώνει ότι η κίνηση δεν είναι μια προσωρινή διακύμανση. Είναι μια νέα βάση που αναγκάζει σε επανυπολογισμό σε όλες τις αγορές.
Όταν το επιτόκιο χωρίς κίνδυνο αυξάνεται, όλα τα υπόλοιπα ανατιμολογούνται. Μετοχές, εταιρικά ομόλογα, ακίνητα — όλα ανταγωνίζονται ένα κρατικό ομόλογο που πλέον προσφέρει μια σημαντική απόδοση χωρίς πολύ ρίσκο. Αυτή η δυναμική ήδη εκδηλώνεται. Οι επενδυτές αποσύρουν κεφάλαια από ορισμένα πιο επικίνδυνα περιουσιακά στοιχεία και τα τοποθετούν σε ομόλογα του Δημοσίου, ωθώντας τις αποδόσεις άλλων χρεωστικών τίτλων υψηλότερα και ασκώντας πίεση στις αποτιμήσεις των μετοχών.
Δευτερογενείς επιπτώσεις σε επικίνδυνα περιουσιακά στοιχεία
Η διατηρούμενη απόδοση του 5% αναδιαμορφώνει τη δυναμική των επικίνδυνων περιουσιακών στοιχείων. Οι υψηλότερες αποδόσεις των ομολόγων του Δημοσίου καθιστούν τον δανεισμό ακριβότερο για επιχειρήσεις και καταναλωτές, γεγονός που μπορεί να επιβραδύνει την οικονομική δραστηριότητα. Επίσης, αυξάνουν το προεξοφλητικό επιτόκιο που χρησιμοποιείται για την αποτίμηση μελλοντικών ταμειακών ροών, πλήττοντας ιδιαίτερα τις μετοχές ανάπτυξης. Ο τεχνολογικά βαρύς Nasdaq έχει δεχθεί πίεση, αλλά το αποτέλεσμα είναι ευρύ.
Οι ίδιες οι αγορές ομολόγων αισθάνονται την πίεση. Οι εταιρικοί δανειολήπτες αντιμετωπίζουν υψηλότερο κόστος επιτοκίων, και οι εταιρείες με χαμηλότερη πιστοληπτική αξιολόγηση είναι ιδιαίτερα ευάλωτες. Η διαφορά απόδοσης μεταξύ ομολόγων επενδυτικής βαθμίδας και υψηλού κινδύνου (junk bonds) έχει διευρυνθεί, καθώς οι επενδυτές απαιτούν μεγαλύτερη αποζημίωση για τον κίνδυνο. Αυτό είναι ένα κλασικό σημάδι προσοχής.
Οι ανησυχίες για το χρέος στο επίκεντρο
Το επίπεδο της απόδοσης εγείρει επίσης ανησυχίες για το χρέος — τόσο το δημόσιο όσο και το ιδιωτικό. Οι πληρωμές τόκων της αμερικανικής κυβέρνησης αυξάνονται καθώς αναχρηματοδοτεί το λήγον χρέος με υψηλότερα επιτόκια. Με το εθνικό χρέος ήδη πάνω από 34 τρισεκατομμύρια δολάρια, κάθε ποσοστιαία μονάδα αύξησης των αποδόσεων προσθέτει εκατοντάδες δισεκατομμύρια στο ετήσιο κόστος δανεισμού. Αυτό δημιουργεί έναν βρόχο ανατροφοδότησης: υψηλότερες αποδόσεις σημαίνουν μεγαλύτερη εξυπηρέτηση χρέους, που μπορεί να οδηγήσει σε περισσότερο δανεισμό, που μπορεί να ωθήσει τις αποδόσεις ακόμη υψηλότερα.
Οι επενδυτές παρακολουθούν τις τριμηνιαίες ανακοινώσεις αναχρηματοδότησης του Υπουργείου Οικονομικών για ενδείξεις σχετικά με το πώς η κυβέρνηση σχεδιάζει να διαχειριστεί τις ανάγκες δανεισμού της. Μέχρι στιγμής, το ημερολόγιο δημοπρασιών ήταν βαρύ και η ζήτηση έχει διατηρηθεί, αλλά ο κίνδυνος μιας απεργίας αγοραστών παραμένει. Εάν οι ξένοι αγοραστές, ιδίως η Κίνα και η Ιαπωνία, αρχίσουν να αποσύρονται, οι αποδόσεις θα μπορούσαν να αυξηθούν περαιτέρω.
Η επιμονή της απόδο
