Γιατί η βιασύνη για τη συμφωνία με την ΕΕ
Για χρόνια, η εμπορική στρατηγική της Ταϊλάνδης βασιζόταν σε μεγάλο βαθμό στην αγορά των ΗΠΑ. Αλλά η μεταβαλλόμενη δασμολογική πολιτική των ΗΠΑ — τόσο από τις κυβερνήσεις Τραμπ όσο και Μπάιντεν — έχει κάνει αυτή την εξάρτηση να μοιάζει με τζόγο. Η ΕΕ, αντίθετα, προσφέρει μια τεράστια, σχετικά σταθερή αγορά. Η επιτάχυνση των διαπραγματεύσεων για τη συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών είναι ένα σαφές μήνυμα: η Μπανγκόκ θέλει επιλογές.
Οι διαπραγματεύσεις μεταξύ Ταϊλάνδης και ΕΕ προχωρούσαν με διακοπές από το 2013, έχοντας σταματήσει λόγω πολιτικής αναταραχής στην Μπανγκόκ και διαφωνιών σχετικά με εργασιακά και περιβαλλοντικά πρότυπα. Τώρα η ταϊλανδική κυβέρνηση δηλώνει ότι είναι έτοιμη να κινηθεί πιο γρήγορα. Δεν έχει οριστεί νέο χρονοδιάγραμμα, αλλά αξιωματούχοι έχουν δηλώσει ότι θέλουν να ολοκληρώσουν βασικά κεφάλαια εντός του έτους.
Τι διακυβεύεται για τους Ταϊλανδούς εξαγωγείς
Η Ταϊλάνδη εξάγει αυτοκίνητα, ηλεκτρονικά, αγροτικά προϊόντα και μηχανήματα στην ΕΕ. Χωρίς συμφωνία, αυτά τα προϊόντα αντιμετωπίζουν δασμούς που μπορεί να ξεπερνούν το 10% — ένα κόστος που καθιστά τα ταϊλανδικά αγαθά λιγότερο ανταγωνιστικά έναντι αντιπάλων όπως το Βιετνάμ, το οποίο ήδη έχει εμπορική συμφωνία με την ΕΕ. Μια συμφωνία ελεύθερων συναλλαγών θα μείωνε αυτούς τους δασμούς, ειδικά για αυτοκίνητα και ανταλλακτικά αυτοκινήτων, έναν τομέα που απασχολεί εκατοντάδες χιλιάδες Ταϊλανδούς.
Ομοίως, οι ευρωπαϊκές εταιρείες που ενδιαφέρονται για τη Νοτιοανατολική Ασία θα αποκτούσαν ευκολότερη πρόσβαση στη βάση καταναλωτών 70 εκατομμυρίων της Ταϊλάνδης και στον ρόλο της ως κόμβου παραγωγής για αλυσίδες εφοδιασμού που εκτείνονται από την Κίνα έως την Ινδία.
Η ανησυχία για τους δασμούς καθορίζει το χρονοδιάγραμμα
Η επιταχυνόμενη ώθηση δεν συμβαίνει στο κενό. Η Ουάσινγκτον έχει επιβάλει δασμούς σε χάλυβα και αλουμίνιο, έχει απειλήσει με δασμούς στις ταϊλανδικές γαρίδες και διατηρεί μια λίστα επιτήρησης για πρακτικές πνευματικής ιδιοκτησίας. Για μια χώρα όπου οι εξαγωγές αντιπροσωπεύουν περίπου τα δύο τρίτα του ΑΕΠ, αυτό το είδος απρόβλεπτου είναι επιζήμιο. Η διαφοροποίηση των εμπορικών εταίρων — ειδικά προς την ΕΕ, την Ιαπωνία και το Ηνωμένο Βασίλειο — αποτελεί κεντρικό άξονα του σχεδίου οικονομικής ανθεκτικότητας της κυβέρνησης.
«Δεν μπορούμε να βάλουμε όλα τα αυγά μας σε ένα καλάθι», δήλωσε ένας Ταϊλανδός εμπορικός αξιωματούχος σε ανακοίνωση. «Η ΕΕ αποτελεί προτεραιότητα».
Πραγματικά εμπόδια παραμένουν
Ακόμη και με πολιτική βούληση, η συμφωνία αντιμετωπίζει δύσκολες διαπραγματεύσεις. Η Ευρώπη ζητά ισχυρότερες δεσμεύσεις για τα εργασιακά δικαιώματα, τις δημόσιες συμβάσεις και τους περιβαλλοντικούς κανόνες — ειδικά για το φοινικέλαιο και την αλιεία, όπου η Ταϊλάνδη έχει επικριθεί. Οι εγχώριες βιομηχανίες στην Ταϊλάνδη, ιδιαίτερα οι παραγωγοί ρυζιού και ζάχαρης, ανησυχούν για τον ανταγωνισμό από πιο αποδοτικούς Ευρωπαίους παραγωγούς.
