کوین‌بیس از توسعه‌دهندگان بیت‌کوین می‌خواهد که از همین حالا، نه بعداً، شروع به مقاوم‌سازی شبکه در برابر رایانه‌های کوانتومی کنند. این صرافی اعلام می‌کند که ۵٪ از کل بیت‌کوین را در اختیار دارد و می‌خواهد پروتکل، آدرس‌های انعطاف‌پذیر به‌همراه یک کلید پشتیبان مقاوم در برابر کوانتوم را به‌عنوان بخشی از یک طرح جامع مقاومت بپذیرد. این موردی نادر است که یک دارنده بزرگ علناً موضع فنی خود را درباره آینده بیت‌کوین اعلام می‌کند.
چرا کوین‌بیس حالا درباره کوانتوم صحبت می‌کند
رایانش کوانتومی هنوز نمی‌تواند امروز رمزنگاری بیت‌کوین را بشکند. اما استدلال این صرافی درباره زمان پیشرو است. مهاجرت یک شبکه پولی با میلیون‌ها دارنده و میلیاردها دلار ارزش، یک وصله آخر هفته نیست. شروع گفتگو از حالا به این معناست که اکوسیستم سال‌ها فرصت دارد تا پیش از آنکه تهدیدی قریب‌الوقوع شود، تغییرات را آزمایش کند، درباره‌شان بحث کند و آنها را عرضه کند.
افشای ۵ درصدی در اینجا اهمیت دارد. کوین‌بیس یک ناظر بی‌طرف نیست که ایده‌ای را در یک انجمن مطرح کند. این صرافی یکی از بزرگ‌ترین دارندگان واحد بیت‌کوین است، که به پیشنهادش وزن واقعی می‌دهد — و بررسی دقیق واقعی را نیز به همراه دارد. وقتی نهادی به این بزرگی می‌گوید پروتکل باید تغییر کند، مردم به این توجه می‌کنند که از این تغییر چه چیزی نصیبش می‌شود.
این طرح در واقع چه چیزی را پیشنهاد می‌کند
دو بخش. نخست، آدرس‌های انعطاف‌پذیر — راهی برای اینکه آدرس‌های بیت‌کوین بتوانند طرح‌های رمزنگاری مختلف را بدون شکستن قالب موجود حمل کنند. آن را به‌عنوان آینده‌نگرانه کردن لایه آدرس در نظر بگیرید تا کیف پول‌ها و صرافی‌ها مجبور نباشند هر بار که رمزنگاری نیاز به ارتقا دارد، هارد فورک کنند.
دوم، یک کلید پشتیبان مقاوم در برابر کوانتوم. ایده این است که به دارندگان یک مسیر بازیابی داده شود اگر کلیدهای اصلی‌شان روزی در برابر حمله کوانتومی آسیب‌پذیر شوند. این به‌عنوان یک تور ایمنی طراحی شده است، نه جایگزینی برای سیستم کلید اصلی.
هیچ‌کدام از این پیشنهادها یک مشخصات نهایی نیستند. آنها مواضع آغازین هستند — از آن نوع چیزهایی که یک سال در لیست پستی توسعه‌دهندگان بیت‌کوین جویده و بازنویسی می‌شوند تا چیزی شبیه به اجماع شکل بگیرد.
مشکل سکه‌های گم‌شده از بین نخواهد رفت
یک نبرد جداگانه در کنار بحث مقاومت کوانتومی در حال شکل‌گیری است: چه باید درباره سکه‌های گم‌شده کرد. میلیون‌ها بیت‌کوین در کیف پول‌هایی نشسته‌اند که کلیدهایشان برای همیشه از بین رفته است. اگر رایانه‌های کوانتومی در نهایت آن سکه‌ها را تهدید کنند، شبکه باید تصمیم بگیرد که آیا آنها را مسدود کند، رها کند، یا اجازه دهد هر کسی که آنها را می‌شکند، نگهشان دارد.
این بحث پاسخ آسانی ندارد. مسدود کردن سکه‌های گم‌شده به معنای نادیده گرفتن حقوق مالکیت آن‌گونه که بیت‌کوین اکنون تعریف می‌کند، است. انجام هیچ کاری به این معناست که یک مهاجم کوانتومی می‌تواند میلیاردها BTC خفته را به بازار سرازیر کند. پیشنهاد کوین‌بیس این مسئله را حل نمی‌کند — و احتمالاً نمی‌تواند. اما این دو موضوع اکنون در هم تنیده شده‌اند و این دور بعدی بحث‌های پروتکل را آشفته‌تر خواهد کرد.
در ادامه چه اتفاقی می‌افتد
انتظار می‌رود این پیشنهاد در لیست پستی توسعه بیت‌کوین و گیت‌هاب مطرح شود، جایی که رمزنگارانی که سال‌ها درباره امضاهای پساکوانتومی فکر کرده‌اند، آن را موشکافی خواهند کرد. آزمون واقعی این نیست که آیا کوین‌بیس می‌تواند درباره‌اش یک پست وبلاگ بنویسد یا نه. بلکه این است که آیا هر کس دیگری که زیرساخت بیت‌کوین را اداره می‌کند، تهدید را به اندازه کافی فوری می‌داند که کد را عرضه کند.
فعلاً بیت‌کوین خوب کار می‌کند. ساعت کوانتومی، اگر در حال تیک‌تاک باشد، هنوز ساکت است.
