Owe Martin Andresen, Niemiec i domniemany administrator nieistniejącego już rynku darknetu Dream Market, został oskarżony o pranie pieniędzy. Prokuratorzy twierdzą, że Andresen użył procesora płatności opartego na kryptowalutach do zakupu sztabek złota, które następnie wysłano bezpośrednio pod jego adres domowy. Sprawa ponownie otwiera rozdział dotyczący jednego z największych nielegalnych targowisk internetowych, które zamknięto w 2019 roku.
Jak trop złota doprowadził do Andresena
Władze prześledziły serię transakcji od procesora kryptowalut do dealera metali szlachetnych, a sztabki złota wysłano do domu Andresena. Procesor płatności – nienazwany w dokumentach sądowych – zamienił kryptowalutę na fiat w celu dokonania zakupu, co jest metodą często używaną do zaciemniania przepływu środków. Zarzuty prania pieniędzy zazwyczaj wymagają udowodnienia, że środki pochodzą z działalności przestępczej; w tym przypadku kluczowe jest powiązanie z Dream Market.
Czym był Dream Market
Dream Market działał jako rynek darknetu dla narkotyków, skradzionych danych i innych kontraband aż do niespodziewanego zamknięcia w 2019 roku. Domniemana rola Andresena jako administratora stawia go na szczycie operacji. Strona miała tysiące sprzedawców i setki tysięcy użytkowników na całym świecie. Jej zamknięcie uznano za sukces organów ścigania, ale osoby stojące za nią pozostawały w cieniu aż do teraz.
Dlaczego kryptowaluty mają tu znaczenie
Płatności kryptowalutami są pseudonimowe, ale nie niewidzialne. Historia transakcji w blockchainie, w połączeniu z rejestrami giełd i procesorów płatności, dała śledczym trop. Sprawa pokazuje, że kupowanie fizycznych aktywów, takich jak złoto, za kryptowaluty niekoniecznie przerywa łańcuch dowodowy – zwłaszcza gdy dostawa trafia pod prawdziwy adres. Adres domowy Andresena stał się słabym ogniwem.
Co dalej
Andresen przebywa w areszcie i oczekuje na proces. Niemieccy prokuratorzy będą musieli udowodnić, że zakupy złota były finansowane z dochodów działalności Dream Market. Data rozprawy nie została jeszcze wyznaczona. Sprawa może być testem, jak daleko może sięgnąć śledzenie transakcji kryptowalutowych, gdy pieniądze są zamieniane na aktywa materialne.
