بنیاد سولانا در ۶ اکتبر یک استاندارد متن‌باز برای تسویه تحویل در برابر پرداخت منتشر کرد که به توسعه‌دهندگان برنامه‌ای ارائه می‌دهد که وجه نقد و دارایی یک معامله را با هم یا اصلاً جابه‌جا می‌کند. این طراحی مستلزم آن است که هر دو طرف پیش از اجرا به طور کامل تأمین مالی شوند — بدون پرکردن جزئی — و هر بخش را تا زمانی که یک طرف سوم، مرجع تسویه، تأیید کند، در حساب امانی جداگانه خود نگه می‌دارد. این یک قطعه لوله‌کشی محدود اما عامدانه برای بازارهای توکنیزه در سولانا است و چندین چیز را به عمد حذف می‌کند.
مبادله دو بخشی در عمل چگونه کار می‌کند
وقتی معامله‌ای تنظیم می‌شود، برنامه مقدار توافق‌شده توکن‌های هر طرف را در حساب‌های امانی جداگانه قفل می‌کند. هر دو بخش باید حساب توکن در سولانا باشند. پرداخت از طریق حساب بانکی در ریل دیگری انجام شود واجد شرایط نیست — کاملاً خارج از مبادله اتمی قرار می‌گیرد. کد تسویه، در کامیت منبع مستندشده، بررسی می‌کند که موجودی هر حساب امانی مبلغ توافق‌شده برای آن بخش را پوشش می‌دهد قبل از اینکه چیزی را منتقل کند. اگر یک طرف کمبود داشته باشد، کل فرآیند شکست می‌خورد.
تأمین مالی چیز عجیبی نیست. این یک انتقال توکن بررسی‌شده معمولی است، به این معنی که یک سیستم امانی یا خزانه‌داری می‌تواند توکن‌ها را بدون فراخوانی تابع تأمین مالی ویژه تأمین کند. مقاصد هنگام ایجاد رکورد معامله ثابت می‌شوند. اگر انتقال مورد نیاز نتواند کامل شود، تراکنش تسویه معکوس می‌شود — اما انتقال‌های تأمین مالی قبلی تراکنش‌های جداگانه‌ای هستند، بنابراین با آن بازنمی‌گردند. هر توکن اضافی به طرف نام‌برده‌شده بازگردانده می‌شود نه اینکه به آنچه طرف مقابل دریافت می‌کند اضافه شود.
نتینگ به صراحت کنار گذاشته شده است
این برنامه نتینگ را حذف می‌کند، یعنی عمل تهاتر تعهدات قبل از پرداخت هر مانده باقی‌مانده. این یک معاوضه آگاهانه است و همان چیزی است که بانک تسویه بین‌المللی و کمیته سیستم‌های پرداخت و زیرساخت‌های بازار در گزارش توکنیزاسیون اکتبر ۲۰۲۴ خود در صفحات ۱۲ و ۱۳ به آن اشاره کردند: تسویه ناخالص فوری به نقدینگی بیشتری نیاز دارد، در حالی که ترتیبات نتینگ همان نقدینگی را بیشتر می‌کشد. اما گزارش BIS به طرف دیگر دفتر کل نیز اشاره می‌کند — دسترسی سریع‌تر به پول و دارایی می‌تواند هزینه فرصت سرمایه قفل‌شده در طول تسویه را کاهش دهد.
تحلیل CryptoSlate از سپرده‌های توکنیزه تمایز مرتبطی قائل شد، بین جابه‌جایی سریع‌تر پول و کاهش مقدار پولی که نیاز دارید. پوشش Roughrider در ۲ اکتبر آن یک ترتیب پرداخت بانکی در سولانا را توصیف کرد که در آن انتقال و سوزاندن توکن‌ها در کنار نتینگ روزانه حرکات حساب بانکی قرار دارد. این شکل متفاوتی از مشکل است و DvP سولانا تلاش نمی‌کند آن را حل کند.
تسویه اتمی چه چیزی را پوشش می‌دهد و چه چیزی را نه
این برنامه در برابر ریسک تحویل اصل در مبادله توکن محافظت می‌کند. اگر شما خریدار هستید، نمی‌توانید بدون دریافت دارایی پرداخت کنید و برعکس. آنچه انجام نمی‌دهد پاک‌سازی رابطه مالی پیرامون معامله است. یک وام‌دهنده می‌تواند هر موقعیتی را از طریق ترتیبی جداگانه تأمین مالی کند، اما آن رابطه تأمین مالی خارج از برنامه DvP زندگی می‌کند — مسئولیت اقتصادی با شرکت‌کنندگان و هر کسی که از آن‌ها حمایت می‌کند باقی می‌ماند.
خود ابزارها نیز بار دارند. یک توکن نقدی ریسک اعتباری و بازخرید ناشر خود را حمل می‌کند. یک توکن دارایی تنظیم‌شده می‌تواند کنترل‌هایی را حفظ کند — قدرت‌های انجماد، توقف، نماینده دائمی — که بر انتقال‌ها تأثیر می‌گذارد حتی زمانی که توکن‌ها در حساب امانی هستند. اتمی یا نه، شما هنوز ادعای شخص دیگری را در دست دارید.
قدم بعدی کجاست
این برنامه متن‌باز است، با منطق تسویه که به یک کامیت منبع مستندسده برای هر کسی که می‌خواهد بررسی‌های حساب امانی را حسابرسی کند، پین شده است. سؤال جالب اکنون این است که چه کسی روی آن می‌سازد. یک ارائه‌دهنده خدمات امانی، یک میز خزانه‌داری، یا یک ناشر سپرده توکنیزه می‌تواند تأمین مالی را بدون هیچ تغییری در خود برنامه وصل کند، چون مسیر تأمین مالی فقط یک انتقال بررسی‌شده استاندارد است. اینکه آیا هیچ‌کدام این کار را می‌کنند — و آیا تسویه ناخالص با این سطح از جزئیات حجم واقعی در سولانا پیدا می‌کند — بخشی است که هنوز پاسخ داده نشده است.
