بر اساس یک پرونده افشای اطلاعات، زی‌کش یک لابی‌گر تازه ثبت‌شده در واشنگتن را برای پیگیری موضع خود در سیاست رمزارز استخدام کرده است. این عملیات لابی‌گری بر قانون شفافیت (CLARITY Act)، لایحه ساختار بازار که به قطعه مرکزی قوانین دارایی دیجیتال در کنگره تبدیل شده، و همچنین دو پیشنهاد جداگانه مالیات دارایی دیجیتال متمرکز خواهد بود.
این ثبت‌نام واضح‌ترین نشانه تاکنون است که زی‌کش — یک رمزارز حریم خصوصی که سال‌ها در واشنگتن در موضع تدافعی بوده — قصد دارد برای جایگاه خود در هر چارچوب نظارتی که از قانون شفافیت و بحث‌های مالیاتی بیرون می‌آید، بجنگد. همچنین این پروژه را در همان صفی قرار می‌دهد که صرافی‌ها، ناشران استیبل‌کوین و گروه‌های تجاری ماه‌هاست در اطراف کاپیتول هیل می‌چرخند.
چرا زی‌کش الان پول خرج می‌کند
رمزارزهای حریم خصوصی در واشنگتن دوران سختی را گذرانده‌اند. نهادهای نظارتی و اجرای قانون بارها تراکنش‌های ناشناس را به عنوان خطر پولشویی علامت‌گذاری کرده‌اند و چندین صرافی تحت فشار، دارایی‌های متمرکز بر حریم خصوصی را از فهرست خارج کرده‌اند. تصمیم زی‌کش برای استخدام یک لابی‌گر نشان می‌دهد که این پروژه به این نتیجه رسیده که ماندن در حاشیه دیگر امکان‌پذیر نیست.
قانون شفافیت جایزه فوری است. این لایحه هدف دارد خطی بین دارایی‌های دیجیتالی که اوراق بهادار هستند و آنهایی که کالا هستند ترسیم کند، تمایزی که برای توکنی که وضعیت قانونی‌اش هرگز مشخص نشده، بسیار مهم است. اگر زی‌کش بتواند نحوه برخورد قانون با ویژگی‌های حریم خصوصی را شکل دهد، از سناریویی اجتناب می‌کند که در آن تعهدات انطباق به گونه‌ای نوشته شود که عملاً عملکرد اصلی آن را غیرقانونی کند.
پیشنهادهای مالیاتی جبهه دوم هستند. قوانین مالیاتی دارایی دیجیتال در آمریکا همچنان پراکنده است و دو پیشنهاد کنونی می‌توانند نحوه گزارش‌دهی تراکنش‌های حفظ‌کننده حریم خصوصی را تغییر دهند. برای پروژه‌ای که حول انتقال‌های محافظت‌شده ساخته شده، الزامات گزارش‌دهی یک مسئله کاغذبازی نیست — آنها به قلب محصول مربوط می‌شوند.
یک ثبت‌نام جدید، نه یک رابطه قدیمی
در این پرونده، لابی‌گر به عنوان تازه ثبت‌شده فهرست شده است، یعنی این یک همکاری تازه است نه ادامه کار قبلی. این موضوع مهم است زیرا نشان می‌دهد زی‌کش عملیات حمایت‌گری خود را از صفر در زمانی که پنجره سیاست‌گذاری در حال بسته شدن است، بنا می‌کند. کنگره با فوریت بیشتری نسبت به دوره‌های قبلی در حال پیشبرد قوانین رمزارز است و پیشنهادهای مالیاتی جدول زمانی خود را دارند.
زی‌کش تنها پروژه‌ای نیست که تلاش می‌کند صندلی‌ای در میز مذاکره به دست آورد. سال گذشته جریان پیوسته‌ای از شرکت‌ها و بنیادهای رمزارز با شتاب گرفتن قانون شفافیت، لابی‌گر ثبت کرده‌اند. تفاوت اینجا در دسته‌بندی است. بیشتر آن لابی‌گری از سوی پلتفرم‌های معاملاتی و ناشران استیبل‌کوین بوده، نه رمزارزهای حریم خصوصی، که از نظر تاریخی مشخصات پایین‌تری را انتخاب کرده‌اند.
افشاگری چه می‌گوید و چه نمی‌گوید
این ثبت‌نام موضوعات را تأیید می‌کند — قانون شفافیت و دو پیشنهاد مالیاتی — اما درخواست‌های مشخص یا اینکه لابی‌گر قصد دارد به کدام دفاتر مراجعه کند را جزئیات نمی‌دهد. افشاگری‌های لابی‌گری به ندرت چنین می‌کنند. آنچه روشن است این است که زی‌کش تصمیم گرفته هزینه سکوت بالاتر از هزینه حضور است.
گام مشخص بعدی اولین پرونده‌های لابی‌گر است که نشان می‌دهد کدام دفاتر کنگره و آژانس‌ها تماس گرفته شده و در مورد کدام مقررات خاص. این پرونده‌ها معمولاً به صورت فصلی ارائه می‌شوند، بنابراین اولین پنجره به استراتژی واقعی باید در دوره گزارش‌دهی بعدی بیاید.
تا آن زمان، پرسش باز این است که آیا یک رمزارز حریم خصوصی می‌تواند هرگونه امتیاز معناداری در لایحه‌ای که با ذهنیت شفافیت طراحی شده، به دست آورد. زی‌کش کسی را استخدام کرده تا آن استدلال را مطرح کند. اینکه آیا کسی در کاپیتول هیل آماده شنیدن آن هست، موضوع دیگری است.
