Πώς θα λειτουργούσε η ιδέα
Η πρόταση του Yakovenko είναι απλή στα χαρτιά: έκδοση σταδιακών SOL tokens, χρήση τους για την απόκτηση μιας επιχείρησης, και το ταμειακό σκέλος της αποκτηθείσας εταιρείας να αγοράζει SOL από την αγορά και να το καταστρέφει. Αυτό θα μείωνε την προσφορά με την πάροδο του χρόνου, υποστήριξε, ενώ μια απλή μείωση του πληθωρισμού μόνο επιβραδύνει την έκδοση. Η διαφορά είναι σημαντική επειδή ο τρέχων πληθωρισμός της Solana ανέρχεται σε περίπου 60.000 SOL την ημέρα, σύμφωνα με ένα προσχέδιο πρότασης για καύση τελών, γνωστό ως SIMD-0553. Το ίδιο έγγραφο εκτιμά ότι το δίκτυο καίει μόνο περίπου 648 SOL ημερησίως από τα τέλη υπογραφής σε περίπου 3.000 συναλλαγές ανά δευτερόλεπτο.
Ωστόσο, η ιδέα απέχει πολύ από ένα επίσημο σχέδιο. Από τις 18 Αυγούστου, δεν υπάρχει καμία σχετική με την απόκτηση Πρόταση Διακυβέρνησης της Solana ή SIMD στους επίσημους καταλόγους συγχωνευμένων προτάσεων. Οι αναρτήσεις του Yakovenko είναι μόνο αυτό — αναρτήσεις.
Εμπόδια στη διακυβέρνηση
Το πλαίσιο διακυβέρνησης της Solana δεν το κάνει εύκολο. Ένας λογαριασμός ψηφοφορίας επικυρωτή με τουλάχιστον 100.000 SOL ποντάρισμα μπορεί να υποβάλει Πρόταση Διακυβέρνησης Solana. Η υποστήριξη του 15% του ενεργού στοιχήματος ανοίγει την ψηφοφορία, και η έγκριση απαιτεί τα δύο τρίτα του αποφασιστικού στοιχήματος. Οι μεμονωμένοι delegators μπορούν να ακυρώσουν την ψήφο του επικυρωτή τους, οπότε ακόμη και μια πρόταση που υποστηρίζεται από επικυρωτή δεν είναι σίγουρη.
Αν εγκριθεί μια αλλαγή πρωτοκόλλου, θα χρειαζόταν ακόμη μία ή περισσότερες τεχνικές προτάσεις, υλοποίηση πελάτη και ενεργοποίηση μέσω της διαδικασίας SIMD. Αυτός είναι ένας μακρός δρόμος, και τίποτα από αυτά δεν έχει ξεκινήσει.
Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Helius, Mert Mumtaz, απάντησε σαρκαστικά ότι οι επικυρωτές θα έπρεπε να συμφωνήσουν για το πώς θα διαχειρίζονται μια εταιρεία. Το σημείο του καταλήγει σε ένα κεντρικό πρόβλημα: μια εντολή βάσει στοιχήματος δεν προσδιορίζει τον νόμιμο αγοραστή. Το αναφερόμενο υλικό διακυβέρνησης δεν προσδιορίζει ποιος μπορεί να υπογράψει συμφωνία αγοράς, να κατέχει το περιουσιακό στοιχείο, να διορίζει διοίκηση ή να κατευθύνει τα έσοδα.
Ποιος αγοράζει και κατέχει πραγματικά;
Το Ίδρυμα Solana είναι ένα μη κερδοσκοπικό ίδρυμα με έδρα το Zug, και η Solana Labs είναι μια ξεχωριστή εταιρική ομάδα. Κανένα από αυτά δεν αναφέρεται ως αγοραστής στις αναρτήσεις του Yakovenko, και οι επικυρωτές και οι μελλοντικοί επενδυτές είναι ξεχωριστοί συμμετέχοντες στο δίκτυο. Το υλικό δεν τους δίνει καμία εξουσία αγοράς για το δίκτυο.
Αν μεταφερθούν νεοεκδοθέντα SOL σε έναν πωλητή, η συνολική προσφορά θα αυξηθεί κατά την έκδοση. Ένας κάτοχος που δεν λαμβάνει τίποτα θα κατείχε μικρότερο μερίδιο, εκτός αν οι μετέπειτα καύσεις το μείωναν. Αυτός είναι ο κίνδυνος αραίωσης που θα πρέπει να υπερνικήσει ο μηχανισμός επαναγοράς και καύσης — και αυτό λειτουργεί μόνο αν η αποκτηθείσα εταιρεία δημιουργεί πραγματικά έσοδα.
Τι λείπει
Το SIMD-0553, το προσχέδιο πρότασης για καύση τελών, δεν περιέχει μηχανισμό απόκτησης και δεν εξουσιοδοτεί την ιδέα του Yakovenko. Είναι μια ξεχωριστή διαδρομή εντελώς. Μέχρι να οριστεί μια επίσημη πρόταση και για τις δύο διαδρομές, ο έλεγχος παραμένει ανεπίλυτος: οι επικυρωτές και οι μελλονικοί επενδυτές θα μπορούσαν να δηλώσουν μια κατεύθυνση, η διαδικασία SIMD θα εξακολουθούσε να απαιτεί τεχνική προδιαγραφή, υλοποίηση και ενεργοποίηση, και η εταιρική πλευρά θα έπρεπε να προσδιορίσει ποιος επιλέγει
