Η Ελβετία μπαίνει στο Παγκόσμιο Κύπελλο χωρίς μία από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες της. Ο Xherdan Shaqiri, ο δημιουργικός μέσος που αποτελούσε τον πυλώνα της εθνικής ομάδας για πάνω από μια δεκαετία, δεν θα βρίσκεται στο γήπεδο. Η απουσία του αναγκάζει σε μια θεμελιώδη επανεξέταση της προσέγγισης της ομάδας — τόσο στην επίθεση όσο και στα αποδυτήρια.
Τι πρόσφερε ο Shaqiri
Η τεχνική ικανότητα και η εμπειρία του Shaqiri ήταν κεντρικές στο πλάνο παιχνιδιού της Ελβετίας. Μπορούσε να διαλύσει μια συμπαγή άμυνα με μια μόνο πάσα ή μια ξαφνική κούρσα. Οι εκτελέσεις του από στατικές φάσεις παρείχαν στην ομάδα μια αξιόπιστη απειλή για γκολ. Εξίσου σημαντικό, η παρουσία του στο γήπεδο συχνά τραβούσε επιπλέον αμυντικούς, δημιουργώντας χώρο για τους συμπαίκτες του. Χωρίς αυτή τη βαρύτητα, το προπονητικό επιτελείο πρέπει να βρει νέους τρόπους για να δημιουργήσει ευκαιρίες.
Ο Shaqiri λειτουργούσε επίσης ως σταθεροποιητική επιρροή σε στιγμές υψηλής πίεσης. Οι περισσότερες από 100 συμμετοχές του και η εμπειρία του από μεγάλους αγώνες σήμαιναν ότι μπορούσε να ηρεμήσει μια πανικόβλητη επίθεση ή να εμπνεύσει μια ανατροπή. Αυτή η συναισθηματική άγκυρα έχει επίσης χαθεί.
Τακτικές προσαρμογές μπροστά
Η Ελβετία μπορεί να μεταβεί σε ένα πιο ευέλικτο σχήμα για να αντισταθμίσει. Αντί για το 4-2-3-1 που συχνά είχε τον Shaqiri ως κεντρικό δημιουργό, η ομάδα θα μπορούσε να παρατάξει δύο επιθετικούς ή να βασιστεί περισσότερο σε επικαλύψεις από τους μπακ. Η μεσαία γραμμή θα χρειαστεί να αναλάβει μεγαλύτερη δημιουργική ευθύνη. Αυτό πιθανότατα σημαίνει ότι νεότεροι παίκτες — χωρίς αποδεδειγμένη εμπειρία σε διεθνές επίπεδο — θα κληθούν να αναλάβουν ρόλους που προηγουμένως ανήκαν στον Shaqiri.
Το προπονητικό επιτελείο θα χρειαστεί επίσης να επανεξετάσει τις ρουτίνες από στατικές φάσεις. Ο Shaqiri ήταν ο βασικός εκτελεστής. Τώρα η ομάδα πρέπει να εντοπίσει μια νέα κύρια επιλογή για τις εκτελέσεις από νεκρές μπάλες. Αυτές οι λεπτομέρειες μπορεί να κρίνουν ισόπαλους αγώνες.
Κενό ηγεσίας
Ο Shaqiri δεν ήταν απλώς ένας παίκτης, αλλά μια φωνή με εμπειρία. Χωρίς αυτόν, η δομή ηγεσίας της ομάδας είναι λιγότερο σίγουρη. Άλλα ανώτερα στελέχη θα πρέπει να αυξήσουν την επιρροή τους. Η αρχηγία μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερη βαρύτητα. Νέοι ηγέτες μπορούν να αναδυθούν, αλλά αυτή η διαδικασία απαιτεί χρόνο — χρόνο που η Ελβετία μπορεί να μην έχει πριν από την έναρξη του τουρνουά.
Η δυναμική της ομάδας ήδη αλλάζει. Παίκτες που προηγουμένως παραχωρούσαν την μπάλα στον Shaqiri τώρα θα πρέπει να εμπιστευτούν τον εαυτό τους. Αυτό μπορεί να είναι μια ευκαιρία για ανάπτυξη, αλλά και μια πηγή αβεβαιότητας.
Ο πρώτος αγώνας της Ελβετίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο θα είναι η πραγματική δοκιμασία. Μέχρι τότε, τα φιλικά και οι προπονητικές κατασκηνώσεις θα αποκαλύψουν ποιος θα αναλάβει δράση. Η απάντηση πιθανότατα δεν θα προέλθει από ένα τακτικό διάγραμμα — θα προέλθει στο γήπεδο.
