Zvicra hyn në Kupën e Botës pa një nga figurat e saj më të dalluara. Xherdan Shaqiri, mesfushori kreativ që ka qenë shtylla kurrizore e kombëtares për më shumë se një dekadë, nuk do të jetë në fushë. Mungesa e tij detyron një rishikim themelor të qasjes së skuadrës – si në sulm ashtu edhe në dhomën e zhveshjes.
Çfarë sillte Shaqiri
Aftësitë teknike dhe përvoja e Shaqirit ishin thelbësore për planin e lojës së Zvicrës. Ai mund të shpërbënte një mbrojtje të ngjeshur me një pasim të vetëm ose një vrapim të befasishëm. Goditjet e tij standarde i jepnin skuadrës një kërcënim të besueshëm për gol. Po aq e rëndësishme, prania e tij në fushë shpesh tërhiqte mbrojtës shtesë, duke krijuar hapësirë për shokët e skuadrës. Pa atë gravitet, stafi trajner duhet të gjejë mënyra të reja për të krijuar raste.
Shaqiri shërbente gjithashtu si një ndikim qetësues në momente me presion të lartë. Më shumë se 100 ndeshje ndërkombëtare dhe përvoja në ndeshje të mëdha do të thoshte se ai mund të qetësonte një sulm të ethshëm ose të frymëzonte një rikthim. Edhe ai spirancë emocionale është zhdukur.
Rregullime taktike përpara
Zvicra mund të kalojë në një formacion më fleksibël për të kompensuar. Në vend të 4-2-3-1 që shpesh kishte Shaqirin si krijuesin qendror, skuadra mund të vendosë dy sulmues ose të mbështetet më shumë te mbrojtësit anësorë që mbivendosen. Mesfusha do të duhet të marrë më shumë përgjegjësi krijuese. Kjo ka të ngjarë të nënkuptojë që lojtarë më të rinj – të paprovuar në nivel ndërkombëtar – do të kërkohet të hyjnë në role që më parë i përkisnin Shaqirit.
Stafi trajner do të duhet gjithashtu të rimendojë rutinat e goditjeve standarde. Shaqiri ishte ekzekutuesi kryesor. Tani skuadra duhet të identifikojë një opsion të ri kryesor për situatat e topave të ndalur. Ato detaje mund të vendosin ndeshjet e ngushta.
Boshllëk në udhëheqje
Shaqiri nuk ishte thjesht një lojtar, por një zë me përvojë. Me largimin e tij, struktura e udhëheqjes së skuadrës është më pak e sigurt. Figura të tjera të vjetra do të duhet të rrisin ndikimin e tyre. Kapiteni mund të mbajë një peshë më të madhe. Udhëheqës të rinj mund të dalin, por ai proces kërkon kohë – kohë që Zvicra mund të mos ketë para fillimit të turnamentit.
Dinamika e skuadrës tashmë po ndryshon. Lojtarët që dikur i referoheshin Shaqirit në top tani do të duhet t'i besojnë vetes. Kjo mund të jetë një shans për rritje, por edhe një burim pasigurie.
Ndeshja e parë e Zvicrës në Kupën e Botës do të jetë testi i vërtetë. Deri atëherë, ndeshjet miqësore dhe kampet stërvitore do të tregojnë se kush del përpara. Përgjigja nuk ka gjasa të vijë nga një diagram taktik – do të vijë në fushë.
