CertiK می‌گوید عوامل هوش مصنوعی به نقطه‌ای رسیده‌اند که می‌توانند ارزهای دیجیتال دزدیده‌شده را ردیابی کنند، تحولی که می‌تواند سرعت پیگیری صرافی‌ها و محققان را پس از یک هک افزایش دهد. این شرکت امنیت بلاکچین این ادعا را با یک هشدار صریح همراه کرده است: وقتی اوضاع خراب می‌شود، انسان‌ها همچنان مسئول هستند. هوش مصنوعی می‌تواند پول را تعقیب کند، اما پاسخ را تأیید نمی‌کند.
ردیابی سریع‌تر، همان مسئولیت
استدلال اینجا ساده است. دنبال کردن سکه‌های دزدیده‌شده در کیف‌پول‌ها و زنجیره‌ها کاری خسته‌کننده و تکراری است — دقیقاً همان نوع کاری که یک عامل خودکار می‌تواند در حین خواب یک تحلیلگر انسانی انجام دهد. CertiK می‌گوید عوامل هوش مصنوعی اکنون می‌توانند این ردیابی را انجام دهند. آنچه این شرکت تأکید می‌کند این است که سرعت، مسئولیت را بازنویسی نمی‌کند. اگر یک بررسی به کمک هوش مصنوعی پرونده‌ای را خراب کند یا از یک پرش میکسر غافل شود، الگوریتمی برای سرزنش وجود ندارد. یک شخص همچنان صاحب آن اشتباه است.
این چارچوب بیش از آنچه به نظر می‌رسد اهمیت دارد. تیم‌های امنیتی سال‌های گذشته را صرف افزودن هوش مصنوعی به تشخیص تهدید، غربالگری کلاهبرداری و نظارت بر کیف‌پول کرده‌اند. ابزارها سریع‌تر شدند. ساختار سازمانی عمدتاً تغییر نکرد. موضع CertiK این است که لایه پاسخگویی باید انسانی بماند حتی وقتی لایه ردیابی خودکار می‌شود — در غیر این صورت بدترین حالت هر دو جهان را خواهید داشت: خطاهایی با سرعت ماشین که هیچ‌کس به‌وضوح مسئول آن نیست.
چرا ردیابی بخش سخت ماجراست
بازیابی ارزهای دیجیتال دزدیده‌شده هرگز درباره شناسایی سرقت اولیه نبوده است. بلکه درباره این است که وجوه بعداً کجا می‌روند. مهاجمان دارایی‌ها را از طریق سوآپ‌ها، پل‌ها و میکسرها جابه‌جا می‌کنند و هر پرش یک مرحله دستی برای کسی که رد را دنبال می‌کند اضافه می‌کند. عوامل هوش مصنوعی برای این کار طاقت‌فرسا بسیار مناسب هستند زیرا تطبیق الگو در حجم بالا است، نه قضاوت عمیق. آن‌ها می‌توانند حرکت را علامت‌گذاری کرده و کیف‌پول‌ها را با سرعتی که هیچ تیم انسانی نمی‌تواند مطابقت کند، به هم متصل کنند.
نکته CertiK این است که بخش قضاوت به این راحتی خودکار نمی‌شود. تصمیم‌گیری درباره اینکه با یک کیف‌پول ردیابی‌شده چه باید کرد — مسدود کردن، گزارش دادن، اطلاع به صرافی طرف مقابل، یا صبر و نظاره — تصمیمی با پیامدهای قانونی و عملیاتی است. این همان بخشی است که به گفته این شرکت با مردم می‌ماند.
شکاف نظارت
یک منطقه میانی ناراحت‌کننده وجود دارد که صنعت مدام به آن قدم می‌گذارد. سرعت هوش مصنوعی تیم‌ها را تشویق می‌کند که به خروجی اعتماد کرده و بازبینی را نادیده بگیرند. سپس یک آدرس ردیابی‌شده معلوم می‌شود متعلق به طرف اشتباه است، یا یک تراکنش علامت‌گذاری‌شده بدون زمینه مسدود می‌شود. هشدار CertiK دقیقاً روی همین شکاف متمرکز است: هرچه ردیابی خودکارتر شود، فراموش کردن اینکه هنوز کسی باید کار را بررسی کند آسان‌تر می‌شود.
نظارت متوازن اینجا یک شعار نیست. تفاوت بین یک عامل هوش مصنوعی است که تحقیق را کوتاه می‌کند و یکی که بی‌سروصدا خطاهایی وارد می‌کند که هیچ‌کس تا زمان فروپاشی یک پرونده متوجه آن‌ها نمی‌شود.
آنچه هنوز بی‌پاسخ مانده
CertiK توضیح نداده است که این بررسی انسانی قرار است در عمل چگونه کار کند — چه کسی رد هوش مصنوعی را بررسی می‌کند، در چه نقطه‌ای، و بر اساس چه استانداردی. این جزئیات برای صرافی‌ها و محققانی که باید این ابزارها را در رویه‌های موجود خود بگنجانند اهمیت دارد. تا زمانی که آن‌ها مشخص نشوند، پیام این شرکت به همان اندازه که یک ادعای محصولی است، یک هشدار نیز هست: ردیابی سریع‌تر واقعی است، اما سرزنش را به ماشین منتقل نمی‌کند.
