ویتالیک بوترین، خالق اتریوم، کلاس جدیدی از داراییهای دیفای را پیشنهاد کرده است: توکنهای ردیابی شاخص که کاملاً از قراردادهای اختیار معامله ساخته شدهاند و برای مقاومت در برابر سقوط بازار بدون شکنندگی ساختارهای مبتنی بر بدهی طراحی شدهاند.
تله بدهی در دیفای
بیشتر توکنهای شاخص مصنوعی در امور مالی غیرمتمرکز به موقعیتهای بدهی با وثیقه بیش از حد متکی هستند. کاربران وثیقه قفل میکنند تا توکنهایی ضرب کنند که یک سبد از داراییها را ردیابی کنند. وقتی بازار بر خلاف آنها حرکت میکند، این موقعیتها میتوانند تصفیه شوند، اغلب در بدترین لحظه ممکن. در طول یک سقوط، تصفیهها میتوانند آبشاری شوند، ارزش توکن شاخص را پایین بکشند و زیانهای بیشتری را در پروتکلهای به هم پیوسته ایجاد کنند.
پیشنهاد بوترین مستقیماً به این نقص میپردازد. او استدلال میکند که بدهی ریشه بیثباتی است و یک ساختار جایگزین با استفاده از اختیار معامله میتواند به طور کامل از ریسک تصفیه جلوگیری کند.
چگونه اختیار معامله مدل را تغییر میدهد
در یک دارایی شاخص مبتنی بر اختیار معامله، دارنده توکن وام نمیگیرد. در عوض، یک سبد از اختیار معامله خریداری میکند - معمولاً اختیار خرید برای سود صعودی و اختیار فروش برای محافظت در برابر نزول - و حقالزحمه را پیشپرداخت میکند. این حقالزحمه حداکثر ضرر را نشان میدهد؛ اگر بازار سقوط کند، اختیار معاملهها بیارزش منقضی میشوند، اما دارنده فقط حقالزحمه پرداختشده را از دست میدهد، نه کل وثیقه را.
قیمت توکن شاخص از ارزش ترکیبی اختیار معاملههای پایه که خودشان به صورت زنجیرهای تسویه میشوند، مشتق میشود. بوترین شاخص دقیق یا ترکیب اختیار معامله را مشخص نکرد، اما مکانیسم را به عنوان راهی برای ارائه قرار گرفتن در معرض یک سبد بازار 'بدون گرفتن بدهی و بدون ریسک تصفیه' توصیف کرد. او پیشنهاد کرد که این میتواند به ویژه برای سرمایهگذاران غیرفعال که قرار گرفتن در معرض شاخص ثابت بدون مدیریت فعال میخواهند، مفید باشد.
موانع فنی و عملی
برای تبدیل این ایده به واقعیت، توسعهدهندگان باید چندین چالش را حل کنند. اختیار معامله باید به طور دقیق و کارآمد روی یک بلاکچین قیمتگذاری شود، که نیاز به اوراکلهای قابل اعتماد و بازارهای نقد دارد. خود اختیار معاملهها باید به شدت معامله شوند تا اطمینان حاصل شود که توکن شاخص میتواند ارزش پایداری را حفظ کند. پروتکلهای اختیار معامله دیفای موجود مانند Opyn و Hegic زیرساختهایی را فراهم میکنند، اما آنها بر اختیار معامله تکدارایی تمرکز دارند، نه روی سبدها.
پیشنهاد بوترین همچنان در مرحله مفهومی است. او مقاله سفید رسمی منتشر نکرده یا کدی را عرضه نکرده است. جامعه دیفای بحث در مورد امکانپذیری را شروع کرده است، با برخی توسعهدهندگان اشاره میکنند که شاخصهای مبتنی بر اختیار معامله میتوانند با محدودیتهای نقدینگی و هزینههای حقالزحمه بالا مواجه شوند که ممکن است آنها را در مقایسه با توکنهای ساده مبتنی بر بدهی جذابنکند.
سوالات باز
اینکه آیا اکوسیستم دیفای داراییهای شاخص مبتنی بر اختیار معامله را اتخاذ خواهد کرد به این بستگی دارد که آیا مزایا بیشتر از پیچیدگی است یا خیر. پیشنهاد بوترین یک طرح نظری ارائه میدهد، اما تبدیل آن به یک محصول کارآمد نیاز به ماهها توسعه و آزمایش دارد. در حال حاضر، این به عنوان یک چشمانداز جایگزین برای آینده دیفای ایستاده است - یکی که بدهی را با مشتقاتی جایگزین میکند که ریسک نزولی را محدود میکنند.
