De FDIC heeft depositohouders die verbonden zijn aan de digitale-activasector en actieve escrow-rekeningen aangewezen als de belangrijkste aanjagers van de snelste bankruns ooit geregistreerd in de Verenigde Staten, volgens haar nieuwe analyse van drie failliete banken. Deze klanten verplaatsten tijdens de crises geld met een ongekende snelheid. Alleen al de actieve escrow-deposito's van Signature Bank kelderden met 88% in de dagen voordat toezichthouders de bank sloten.
Rol van de digitale-activasector bij opnames
Het rapport van de toezichthouder toont aan dat klanten met banden met cryptobedrijven tijdens de ineenstortingen veel sneller geld opnamen dan typische bankklanten. Deze depositohouders gebruikten elektronische overboekingskanalen om massaal geld te verplaatsen zodra er instabiliteit optrad. De FDIC documenteerde hoe digitale-activabedrijven vaak grote saldi aanhielden op escrow-rekeningen voor transactieafwikkelingen.
Die structuur creëerde een ingebouwd mechanisme voor massale opnames. Wanneer een bank in de problemen kwam, verplaatsten deze depositohouders onmiddellijk geld naar andere instellingen of helemaal uit het banksysteem. Het rapport noemt geen specifieke cryptobedrijven, maar bevestigt dat het patroon zich bij alle drie de failliete banken voordeed.
Escrow-ineenstorting bij Signature Bank
De situatie bij Signature Bank werd het meest sprekende voorbeeld. De actieve escrow-deposito's daalden met 88% in een kwestie van dagen naarmate de bankrun versnelde. Het FDIC-rapport laat zien dat dit geen geleidelijke afname was, maar een plotselinge aderlating van fondsen.
Die escrow-rekeningen bevatten voornamelijk geld voor transacties met digitale activa. De bank had een aanzienlijk bedrijf opgebouwd in het bedienen van cryptobedrijven. Toen het vertrouwen wankelde, trokken de grootste klanten bijna van de ene op de andere dag hun geld terug. Toezichthouders merken op dat de snelheid de instelling onmogelijk te redden maakte.
Ongekende snelheid van bankruns
FDIC-functionarissen beschreven dit als de snelste bankruns in de Amerikaanse geschiedenis. Normale depositovlucht duurt dagen of weken. Deze vonden plaats in uren. Directeuren konden de liquiditeit niet snel genoeg aanvullen om de uitstroom bij te houden.
De digitale infrastructuur van het moderne bankieren maakte de snelheid mogelijk. Klanten veroorzaakten massale opnames via geautomatiseerde systemen in plaats van in fysieke rijen te staan. Het rapport benadrukt hoe de realtime-transactiecultuur van de digitale-activasector de crisis versterkte. Toezichthouders zeggen nu dat deze snelheid verandert hoe ze de kwetsbaarheid van banken zullen beoordelen.
Het volledige FDIC-rapport is vandaag online beschikbaar voor publieke inzage.
