Het rendement op 10-jaars Amerikaanse staatsobligaties steeg vrijdag boven de 5%, het hoogste niveau in 24 jaar, waardoor de jaarlijkse rentelast van de federale overheid voor het eerst boven de $1 biljoen uitkwam. Deze mijlpaal valt samen met sterker dan verwachte economische cijfers en het vooruitzicht van verdere renteverhogingen door de Federal Reserve, die botsen met een groeiend aanbod van staatsschuld.
Het benchmarkrendement, een belangrijke referentie voor wereldwijde leenkosten, is gestaag gestegen doordat beleggers opnieuw beoordelen hoe lang de rente verhoogd blijft. De Amerikaanse rentekosten zijn nu boven de $1 biljoen uitgekomen, een cijfer dat zowel de toename van nieuwe leningen als de geleidelijke herprijzing van oudere, goedkopere schuld weerspiegelt.
Waarom het rendement blijft stijgen
TD Securities-strategen Gennadiy Goldberg en Molly Brooks schrijven de stijging deels toe aan een sterkere economie, verwachte renteverhogingen door de Federal Reserve en hogere olieprijzen. De Amerikaanse economie groeide in het tweede kwartaal met een jaarlijks tempo van 8,5% vóór inflatie, volgens het Bureau of Economic Analysis, waarbij consumentenbestedingen ongeveer 2,5 procentpunt bijdroegen aan de reële bbp-groei. Invoer trok ongeveer 1,6 punt af.
Ian Lyngen, hoofd Amerikaanse renterstrategie bij BMO Capital Markets, wijst op sterkere werkelijke en verwachte groei als drijfveer. Hij zegt dat de enige blijvende rem op de rendementen duidelijk bewijs is dat de economie of risicovolle activa toegeven.
De beweging blijft niet beperkt tot de VS. De Hang Seng Index in Hongkong daalde vrijdag maar liefst 3% doordat de valutakoppeling van de stad Amerikaanse rendementen importeerde, een herinnering dat de leenkosten van Amerika doorwerken in de wereldwijde markten.
De langzame verbranding van $1 biljoen aan rente
Ondanks het kopcijfer zegt TD Securities dat een fiscale apocalyps niet op handen is. Het gemiddelde rentetarief op Amerikaanse schuld is slechts 3,4%, deels door oudere obligaties met lagere rentes. De gewogen gemiddelde looptijd van Amerikaanse schuld ligt op ongeveer 5,9 jaar, volgens schattingen van TD Securities, en obligaties exclusief kortlopende schuldbewijzen hebben een gemiddelde coupon van 3,1%. Dat betekent dat de volledige impact van hogere rendementen jaren nodig heeft om zich in de begroting te tonen.
Toch is de ontwikkeling zorgwekkend. TD Securities verwacht rentekosten van ongeveer $1,1 biljoen in fiscaal 2026, $1,4 biljoen in 2027 en $1,6 biljoen in 2029 als de rendementen op het huidige niveau blijven. Het Congressional Budget Office verwacht een overheidsschuld van ongeveer 101% van het bbp in fiscaal 2026.
De schuldenlus en afnemende groei
Matthew Reese, hoofd wereldwijde obligatiestrategieën bij L&G Asset Management, waarschuwt dat de schuldenlus verergert naarmate de nominale groei afneemt. Hij wijst op Japan, dat een schuldencrisis wist te vermijden ondanks een zwaardere schuld en zwakke groei, als een geval dat eenvoudige rekenkunde tart. Maar de Japanse ervaring ging ook gepaard met decennia van bijna-nulrentes en een aanhoudend overschot op de lopende rekening — omstandigheden die de VS niet deelt.
De zorg is dat als de groei vertraagt terwijl de rendementen hoog blijven, de rentelast van de overheid andere uitgaven verdringt of meer lenen afdwingt, wat een zichzelf versterkende cyclus creëert. Voorlopig koopt de veerkracht van de economie tijd.
Waar de pijn het eerst toeslaat
Een enquête van BMO rangschikt huisvesting als het waarschijnlijkste eerste slachtoffer van hogere inflatiegecorrigeerde rentes, met 42% van de respondenten die dit noemen. Aandelen kwamen op de tweede plaats met 26%, terwijl slechts 1% de arbeidsmarkt noemde. Dat suggereert dat beleggers de woningsector als meest gevoelig zien voor de snelle stijging van de reële leenkosten, een visie die consistent is met de vertraging in hypotheekaanvragen en woningverkopen.
De veerkracht van de arbeidsmarkt is een belangrijke steun geweest voor consumentenbestedingen, die op hun beurt de bbp-groei positief hebben gehouden. Maar als de zwakte in de woningsector overslaat naar de werkgelegenheid, kan de Fed voor een moeilijkere afweging komen te staan tussen het bestrijden van inflatie en het ondersteunen van groei.
Voorlopig test de obligatiemarkt of de economie bestand is tegen 5%-rendementen. De volgende test komt met de aanstaande beleidsvergadering van de Fed, waar functionarissen zullen beslissen of ze de rente opnieuw verhogen of pauzeren. Handelaars zullen ook inkomende inflatie- en banencijfers in de gaten houden voor tekenen dat de economie eindelijk afkoelt. Tot die tijd ligt het pad van de minste weerstand voor rendementen mogelijk nog steeds hoger.
