Handelsgroepen uit de banksector roepen op tot regels voor witwasbestrijding voor stablecoins die zich richten op transacties met een hoog risico en activiteiten op de secundaire markt. De groepen stellen dat de huidige regelgevingslacunes de deur openzetten voor misbruik in delen van het stablecoin-ecosysteem die onvoldoende onder de loep zijn genomen.
Waarom secundaire markten in het vizier liggen
De handelsgroepen betogen dat stablecoin-regels ook secundaire markten moeten bestrijken — de plaatsen waar gebruikers stablecoins kopen, verkopen of verhandelen na de initiële uitgifte. Zij zien die markten als een zwakke plek waar illegale actoren geld kunnen verplaatsen zonder hetzelfde toezicht dat geldt voor banken en primaire uitgevers.
Volgens hen zou het verplichten van secundaire platforms om identiteitsgegevens te verzamelen, verdachte activiteiten te melden en te screenen op gesanctioneerde entiteiten een mazen in de wet dichten. De groepen benadrukken dat niet alle stablecoin-transacties hetzelfde risico met zich meebrengen. Iemand die een paar honderd dollar omwisselt is niet hetzelfde als een grote, anonieme transactie, zeggen ze.
Focus op waar het echte gevaar ligt
Het argument van de bankzijde is eenvoudig: behandel niet elke stablecoin-overdracht als een hoogrisico-overboeking. In plaats daarvan willen ze dat toezichthouders middelen inzetten voor het monitoren van transacties die er verdacht uitzien — grote volumes, bekende mixers, adressen die gelinkt zijn aan criminele groepen. Ze zeggen dat een algemene regel legitiem gebruik kan verstikken terwijl de echte dreigingen worden genegeerd.
Handelsgroepen die grote banken vertegenwoordigen hebben historisch gepleit voor gelijke regulering tussen crypto en traditionele financiën. Maar hier trekken ze een grens. Ze willen dat de regels slim zijn, niet alleen zwaar.
De leemte die zij zien in de huidige stablecoin-regelgeving
Bestaande kaders, zo stellen zij, richten zich te veel op de uitgever van de stablecoin — het bedrijf dat de token mint en inwisselt. Dat laat een leemte in het secundaire handelsecosysteem. Een stablecoin kan volledig compliant zijn op het punt van uitgifte, maar zodra deze op een gedecentraliseerde exchange of een peer-to-peer-platform terechtkomt, kunnen de AML-waarborgen verdwijnen.
De groepen beweren dat deze leemte niet alleen theoretisch is. Ze wijzen op patronen waarbij stablecoins worden gebruikt als afwikkelingsmiddel bij ransomware-betalingen en op darknetmarkten. Zonder toezicht op de secundaire markt wordt handhaving volgens hen vrijwel onmogelijk na de eerste stap.
Toezichthouders, waaronder het Treasury Department en het Financial Crimes Enforcement Network (FinCEN), hebben aangegeven dat ze kijken naar regelgeving voor stablecoins. De bankhandelsgroepen maken hun standpunt vroegtijdig kenbaar, in de hoop de richtlijnen te beïnvloeden die er komen.
De volgende concrete stap zou een voorgestelde regel van FinCEN kunnen zijn met betrekking tot stablecoin-transacties. Er is geen tijdlijn vastgesteld, maar de druk vanuit de banksector zal het onderwerp waarschijnlijk op de voorgrond houden.
