Arkham Intelligence heeft $420 miljard aan Zcash-transactievolume getraceerd, en uit de analyse blijkt dat meer dan de helft van alle Zcash-activiteit kan worden toegeschreven aan bekende personen en instellingen. De bevindingen, deze week gepubliceerd, benadrukken een kloof tussen het cryptografische potentieel van de privacy munt en hoe mensen deze daadwerkelijk gebruiken.
Hoe de privacyfuncties van Zcash werken — en niet werken
Zcash biedt twee adrestypen: transparante adressen (t-adressen), die elke transactie openbaar op de blockchain tonen, en afgeschermde adressen (z-adressen), die afzender, ontvanger en bedrag verbergen met behulp van zk-SNARKs. In theorie maken afgeschermde transacties Zcash echt privé. In de praktijk gebruiken de meeste beurzen, bewaarders en institutionele spelers standaard transparante adressen om aan compliance-eisen te voldoen. Dat betekent dat een onevenredig groot deel van alle Zcash-transacties openbaar zichtbaar is, ook al ondersteunt het netwerk zelf anonimiteit.
Arkham's onderzoek bevestigt dat de onderliggende zk-SNARKs-cryptografie van Zcash wiskundig correct blijft. Maar de meeste transacties in de praktijk gebruiken nooit de afgeschermde functies. Het resultaat: een privacy munt waarvan het grootboek grotendeels open is voor iedereen om in te zien.
Wat de gegevens tonen
Arkham's tracing identificeerde in totaal $420 miljard aan transactievolume. Meer dan de helft van dat volume bewoog via wallets die gekoppeld zijn aan bekende entiteiten — beurzen, bewaarders of personen van wie de identiteit aan de adressen was gekoppeld. De Amerikaanse overheid bezit zelfs een Zcash-wallet met in beslag genomen ZEC van een niet nader genoemde persoon, een concreet voorbeeld van officiële tracering van de privacy munt.
Zelfs wanneer gebruikers geld via afgeschermde pools verzenden, blijven de in- en uitstappunten zichtbaar op de blockchain. Dat legt de grenzen van afgeschermde activiteit bloot, waardoor het privacyschuifje effectief wordt beperkt tot alleen het interieur van de pool. Arkham's analyse toont aan dat terwijl zk-SNARKs de wiskunde beschermen, de metadata rond elke transactie — wie heeft gestort en wie heeft opgenomen — vaak waarneembaar is.
De kloof tussen theorie en praktijk
Zcash is gebouwd om gebruikers een keuze te geven: transparant of afgeschermd. Maar de standaard van de markt is transparant geweest. Regelgevingsdruk op beurzen om te voldoen aan antiwitwasregels betekent dat de meeste platforms transparante stortingen en opnames vereisen. Institutionele spelers, die het grootste deel van het volume voor hun rekening nemen, raken zelden afgeschermde adressen aan. Het resultaat is een netwerk waarin de privacyfunctie bestaat maar onderbenut wordt.
Arkham's onderzoek beweert niet dat Zcash kapot is. Het laat simpelweg zien dat het praktijkprofiel van de privacy munt veel lijkt op dat van Bitcoin — een pseudoniem grootboek waar de meeste activiteit koppelbaar is. Voor gebruikers die wel oprechte privacy willen, werkt de afgeschermde pool, maar alleen als zowel de afzender als de ontvanger deze gebruiken, en alleen als de instap- en uitstappunten ook afgeschermd zijn. Dat is een hoge drempel in de huidige compliance-zware omgeving.
De in beslag genomen ZEC-wallet van de Amerikaanse overheid is een herinnering dat wetshandhaving Zcash kan en ook daadwerkelijk traceert. Arkham's gegevens maken het duidelijk: de grootste zwakte van de privacy munt is niet de cryptografie — het is hoe mensen ervoor kiezen het te gebruiken.
