Federal Reserve Guvernörü Lisa Cook, veri merkezlerine yapılan yoğun harcamaların enflasyonun merkez bankasının %2 hedefine geri dönmesini zorlaştırdığını söyledi. Kamuoyu açıklamalarının bir parçası olarak yaptığı bu yorum, ekonominin en görünür inşaat patlamalarından birini doğrudan Fed'in fiyatlar konusundaki mücadelesini tamamlamakta zorlanmasıyla ilişkilendiriyor.
Cook, veri merkezi yatırımını bu dönüşü geciktiren kilit bir faktör olarak işaret etti. Fed iki yıldan fazla süredir enflasyonu %2'ye düşürmeye çalışıyor ve ilerleme defalarca beklenmedik talep kaynaklarıyla karşılaştı.
Veri merkezleri neden enflasyonu besliyor
Cook'un işaret ettiği harcama tüketici harcaması değil. Şirketlerin inşa etmek için yarıştığı geniş sunucu çiftlikleri, güç bağlantıları ve soğutma sistemleri gibi yapay zekayı destekleyen fiziksel altyapının inşasıdır. Bu inşaat, sınırlı elektrik ekipmanı, uzmanlaşmış iş gücü ve arazi arzını zorluyor. Bu girdilere olan talep arzdan daha hızlı arttığında, fiyatları yükselir ve bu maliyetin bir kısmı yansıtılır.
Sonuç, ücretlerden veya Fed'in en yakından izlediği olağan tüketici talebinden kaynaklanmayan bir fiyat baskısı kategorisidir. Yavaşlama belirtisi göstermeyen bir sermaye yatırım döngüsünden kaynaklanmaktadır.
Fed'in sonraki adımları için bir komplikasyon
Merkez bankası, fiyatları istikrarlı ve istihdamı yüksek tutmaya çalışmak için faiz oranlarını belirler. Enflasyon %2'nin üzerinde seyrettiğinde, standart oyun planı, fiyat artışı yavaşlayana kadar talebi soğutmak için faiz oranlarını daha uzun süre yüksek tutmaktır. Ancak bugünkü enflasyonun önemli bir kısmı yapay zeka altyapı harcamalarından geliyorsa, faiz politikasının buna karşı etkisi daha azdır. Daha yüksek borçlanma maliyetleri bir fabrika genişlemesini veya bir ev inşaatçısını yavaşlatabilir, ancak bir teknoloji şirketinin inşa etmeyi taahhüt ettiği bir veri merkezini tamamlamasını mutlaka durdurmaz.
Bu uyumsuzluk, Cook'un tanımladığı sorunun özüdür. Fed ekonominin bazı kısımlarını dizginleyebilirken diğer kısımları sıcak çalışır ve sonuçta ortaya çıkan enflasyon okuması her ikisini de yansıtır.
Ayrıca bu, Fed'in kaçınmayı tercih edeceği bir seçimle karşı karşıya kalabileceği anlamına gelir: altyapı kaynaklı fiyatları dengelemek için faiz oranlarını daha uzun süre kısıtlayıcı tutmak, ancak halihazırda soğuyan ekonomi kesimlerini aşırı sıkılaştırma riskini almak. Ya da enflasyonun %2'ye ulaşmasının daha uzun süreceğini kabul edip nedenini açıklamak.
Cook'un söylemedikleri
Cook'un açıklamaları belirli bir politika önerisi veya enflasyonun %2'ye ne zaman ulaşacağına dair revize edilmiş bir tahmin içermiyordu. Uygun faiz oranı seviyesine ilişkin görüşünde bir değişiklik duyurmadı. Konu daha dardı: veri merkezi harcamalarının, enflasyonun Fed'in istediği zaman çizelgesinde hedefe dönmesini engelleyen güçlerden biri olduğu.
Bu kendi başına kayda değer bir kabuldür. Fed yetkilileri genellikle enflasyon baskılarını hizmetler, konut veya işgücü piyasaları açısından tanımlar. Belirli bir sektörün sermaye harcamalarını gecikme faktörü olarak adlandırmak, yapay zeka altyapısını tek çeyreklik bir sapma değil, Fed'in radarında kalıcı bir değişken olarak konumlandırır.
Bundan sonra ne izlenmeli
Pratik soru, veri merkezi inşaatının hızlanıp hızlanmayacağı veya platoya ulaşıp ulaşmayacağıdır. Büyümeye devam ederse, Cook'un tanımladığı yukarı yönlü baskı kendiliğinden ortadan kalkmaz. Yavaşlarsa — güç kısıtlamaları, finansman maliyetleri veya yapay zeka yatırımlarındaki bir geri çekilme nedeniyle — bu baskının bir kısmı Fed hiçbir şey yapmadan hafifleyebilir.
Yatırımcılar enflasyon tablosuna dair bir sonraki okumayı hükümetin aylık fiyat verilerini açıklamasıyla alacak. Cook dahil Fed yetkilileri, veri merkezi harcamalarının düşüncelerinde bir faktör olup olmadığını söylemek için daha fazla fırsata sahip olacak. Şimdilik çıkarım basit: Yapay zeka patlamasının bir maliyeti var ve bunun bir kısmı Fed'in enflasyon hedefine yansıyor.
