بر اساس گزارش‌های رسانه‌ای به نقل از منابع ناشناس، گوگل و کانستلیشن انرژی reportedly در آستانه نهایی کردن توافقی میلیارد دلاری برای انرژی هسته‌ای هستند. این معامله، در صورت تکمیل، گام مهم دیگری از سوی یک غول فناوری برای تأمین برق قابل اعتماد و بدون کربن برای مراکز داده و عملیات خود خواهد بود.
این مذاکرات نخستین بار توسط رسانه‌هایی از جمله بلومبرگ و رویترز گزارش شد که گفتند ارزش این توافق می‌تواند بیش از ۱ میلیارد دلار باشد. هیچ یک از دو شرکت به طور عمومی این معامله را تأیید نکرده‌اند و سخنگویان گوگل و کانستلیشن از اظهار نظر درباره این گزارش‌ها خودداری کردند.
اشتهای رو به رشد برای انرژی هسته‌ای
شرکت‌های فناوری در حال رقابت برای تأمین منابع انرژی پاک هستند، زیرا تقاضای برق آن‌ها به دلیل مراکز داده‌ای که هوش مصنوعی، رایانش ابری و سایر خدمات را پشتیبانی می‌کنند، به شدت افزایش یافته است. نیروگاه‌های هسته‌ای برخلاف خورشیدی و بادی به صورت شبانه‌روزی کار می‌کنند و همین آن‌ها را به گزینه‌ای جذاب برای شرکت‌هایی تبدیل می‌کند که به برق پایدار و ۲۴ ساعته نیاز دارند.
گوگل پیش از این در فناوری‌های هسته‌ای پیشرفته سرمایه‌گذاری کرده است، از جمله توافقی در سال ۲۰۲۴ با کایروس پاور برای توسعه راکتورهای کوچک مدولار. با این حال، آن پروژه سال‌ها با تولید برق فاصله دارد. توافق با کانستلیشن احتمالاً شامل برق تولیدی از راکتورهای موجود خواهد بود که منبعی فوری‌تر از انرژی بدون کربن فراهم می‌کند.
معامله گزارش‌شده چه چیزی را در بر می‌گیرد
جزئیات همچنان اندک است، اما گزارش‌ها حاکی از آن است که این توافق شامل خرید برق توسط گوگل از ناوگان هسته‌ای کانستلیشن خواهد بود، احتمالاً از طریق یک قرارداد بلندمدت معروف به قرارداد خرید برق. چنین معاملاتی معمولاً قیمت‌ها را برای یک دهه یا بیشتر تثبیت می‌کنند و به خریدار اطمینان و به فروشنده جریان درآمدی پایدار می‌دهند.
کانستلیشن بزرگ‌ترین اپراتور نیروگاه‌های هسته‌ای در ایالات متحده است و ناوگان آن شامل تأسیساتی در ایلینوی، پنسیلوانیا و نیویورک می‌شود. این شرکت همواره بر ارزش انرژی هسته‌ای در دستیابی به اهداف اقلیمی تأکید کرده و قراردادهای مشابهی با سایر مصرف‌کنندگان بزرگ انرژی امضا کرده است.
مذاکرات گزارش‌شده در بحبوحه تلاش گسترده‌تر دولت بایدن و برخی دولت‌های ایالتی برای حفظ نیروگاه‌های هسته‌ای موجود و تشویق توسعه جدید صورت می‌گیرد. انرژی هسته‌ای حدود ۲۰ درصد برق ایالات متحده و تقریباً نیمی از برق بدون کربن این کشور را تأمین می‌کند.
یک قرارداد میلیارد دلاری بین یک غول فناوری و یک اپراتور هسته‌ای سیگنال قوی به بازارهای انرژی ارسال می‌کند. این می‌تواند سایر شرکت‌ها را به دنبال کردن ترتیبات مشابه تشویق کند، به طور بالقوه تقاضا برای انرژی هسته‌ای را افزایش دهد و بر قیمت‌های عمده‌فروشی برق در مناطقی که کانستلیشن فعالیت می‌کند تأثیر بگذارد.
همچنین تنشی را برجسته می‌کند: با خرید خروجی هسته‌ای توسط شرکت‌های فناوری بیشتر، سایر خریداران—از جمله شرکت‌های خدماتی و مصرف‌کنندگان صنعتی—ممکن است با عرضه محدودتر و قیمت‌های بالاتر مواجه شوند. برخی تحلیلگران نگرانی‌هایی مطرح کرده‌اند که این معاملات می‌تواند انرژی پاک را از شبکه منحرف کند، هرچند جزئیات به نحوه ساختار قراردادها بستگی دارد.
از نظر سیاست‌گذاری، این معامله می‌تواند به تلاش‌ها برای ساده‌سازی مجوزدهی هسته‌ای و تمدید عمر راکتورهای موجود شتاب دهد. همچنین ممکن است بحث‌ها درباره چگونگی تخصیص بهینه برق بدون کربن را با برقی‌سازی اقتصاد تشدید کند.
هیچ یک از دو شرکت جدول زمانی برای اعلام این توافق تعیین نکرده‌اند و مذاکرات ممکن است همچنان شکست بخورد. در صورت امضا، این یکی از بزرگ‌ترین توافق‌های انرژی پاک شرکتی از این نوع خواهد بود و احتمالاً توجه نهادهای نظارتی و ناظران بازار را جلب خواهد کرد.
فعلاً، مذاکرات گزارش‌شده تنها همین هستند—گزارش‌ها. اما آن‌ها پنجره‌ای واضح به چگونگی تفکر شرکت‌های بزرگ فناوری درباره برق ارائه می‌دهند: نه فقط خرید اعتبار انرژی تجدیدپذیر، بلکه تأمین نوعی برق بدون کربن و همیشه در دسترس که نیروگاه‌های هسته‌ای به طور منحصربه‌فردی فراهم می‌کنند.
