برایان آرمسترانگ، مدیرعامل کوینبیس، این هفته به قوانین سرمایهگذاری ایالات متحده تاخت و آنها را مالیات پسروندهای خواند که مردم عادی را از فرصتهای ایجاد ثروت محروم میکند. او در اظهاراتی که نشاندهنده فشار فزاینده برای دسترسی به بازارهای خصوصی است، استدلال کرد که قوانین فعلی بهطور نامتناسبی به کسانی که از قبل ثروتمند نیستند، آسیب میزند.
چرا آرمسترانگ آن را مالیات پسرونده مینامد
\nآرمسترانگ حرفهایش را بیپرده زد. او گفت قوانین اوراق بهاداری که تعیین میکند چه کسانی میتوانند در شرکتهای خصوصی سرمایهگذاری کنند — مانند استارتآپها، شرکتهای قبل از عرضه اولیه و معاملات سرمایهگذاری خطرپذیر — عملاً بهعنوان یک مالیات بر طبقه متوسط عمل میکنند. به گفته او، ثروتمندان به راحتی میتوانند بهعنوان سرمایهگذاران معتبر واجد شرایط شوند و پول خود را در بازارهای خصوصی با رشد بالا سرمایهگذاری کنند. بقیه افراد مجبورند به سهام و اوراق قرضه عمومی بسنده کنند که اغلب بازده کمتری دارند.
به عقیده آرمسترانگ، این شکاف نه فقط ناعادلانه است، بلکه یک شکست سیاستی است که به طور واقعی به آمریکاییهای عادی ضرر مالی میزند. او با برچسب «مالیات پسرونده» زدن به این قوانین، مستقیماً بین مقررات و نابرابری ارتباط برقرار میکند: هرچه کمتر داشته باشید، سیستم بیشتر شما را طرد میکند.
مانع سرمایهگذار معتبر
\nدر حال حاضر، برای سرمایهگذاری در بیشتر عرضههای خصوصی، باید یک سرمایهگذار معتبر باشید — وضعیتی که یا نیاز به یک میلیون دلار خالص دارایی (به استثنای خانه شما) یا درآمد سالانه بیش از ۲۰۰,۰۰۰ دلار در دو سال گذشته دارد. این آستانه در طول دههها تغییر قابل توجهی نکرده است، حتی با وجود تورم و افزایش قیمت داراییها.
نقد آرمسترانگ بر همین حد نصاب ثابت متمرکز است. او استدلال میکند که این معیار، پیچیدگی مالی را اندازه نمیگیرد، بلکه ثروت را اندازه میگیرد. و از آنجا که ثروت در آمریکا به شدت متمرکز است، این قانون عملاً سودآورترین فرصتهای سرمایهگذاری را برای بخش کوچکی از جمعیت محفوظ میدارد.
او در این دیدگاه تنها نیست. تعداد فزایندهای از رهبران فینتک و مدافعان سیاستی، کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) را تحت فشار قرار دادهاند تا تعریف سرمایهگذار معتبر را تسهیل کند، یا آن را با چیزی شبیه به یک آزمون سواد مالی جایگزین کند. اما SEC به کندی حرکت کرده و این بحث همچنان در بلاتکلیفی نظارتی باقی مانده است.
دموکراتیکسازی بازارهای خصوصی چگونه میتواند باشد
\nاظهارات آرمسترانگ به آیندهای اشاره دارد که در آن سرمایهگذاران خرد میتوانند سهام شرکتهای در مراحل اولیه را به همان روشی که بیتکوین یا سهام اپل میخرند، خریداری کنند. خود کوینبیس پلتفرمی را حول داراییهای رمزارزی ساخته که بسیاری از آنها در منطقه خاکستری نظارتی فعالیت میکنند و به سرمایهگذاران کوچکتر اجازه میدهد ریسکهایی را بپذیرند که قوانین سنتی اوراق بهادار ممنوع میکند.
اما آرمسترانگ فقط از رمزارزها دفاع نمیکند. او یک استدلال گستردهتر برای اصلاحات ارائه میدهد. اگر SEC قوانین سرمایهگذار معتبر را تسهیل کند، پلتفرمهایی مانند کوینبیس میتوانند سهام توکنشده شرکتهای خصوصی، صندوقهای املاک و مستغلات یا ابزارهای سرمایهگذاری خطرپذیر را به هر کسی که یک گوشی هوشمند و چند صد دلار دارد، ارائه دهند.
پتانسیل سودآوری بسیار زیاد است. بازارهای خصوصی از نظر تاریخی عملکرد بهتری نسبت به بازارهای عمومی داشتهاند. اما ریسک نیز واقعی است — بسیاری از استارتآپهای خصوصی شکست میخورند و سرمایهگذاران کمتجربهتر میتوانند همه سرمایه خود را از دست بدهند. آرمسترانگ این ریسک را میپذیرد، اما استدلال میکند که سیستم فعلی بهطور پدرسالارانه فرض میکند که تنها ثروتمندان توانایی مدیریت آن را دارند.
مسیر پیش روی نظارتی
\nهیچ نشانهای وجود ندارد که SEC در حال آمادهسازی یک بازنگری اساسی باشد. گری گنسلر، رئیس SEC، بر اجرای قوانین رمزارز و افشای اطلاعات اقلیمی تمرکز کرده است، نه دسترسی سرمایهگذاران خرد. و کنگره نیز تمایل چندانی برای درگیری بر سر تعاریف سرمایهگذار معتبر نشان نداده است.
با این حال، فشار عمومی آرمسترانگ به گروهی میپیوندد که شامل سرمایهگذاران خطرپذیر، بنیانگذاران فینتک و حتی برخی از کمیسیونرهای سابق SEC است. حال سؤال این است که آیا این فشارها به تغییر قوانین منجر خواهد شد — یا اینکه مالیات پسروندهای که او توصیف میکند برای دهه دیگر باقی میماند.
