بیش از نیمی از معاملات نمونه‌برداری‌شده سهام توکن‌شده آمریکا خارج از جلسه عادی وال‌استریت انجام می‌شود و این قیمت‌های پس از ساعت کاری در بازگشایی بازار متعارف روز بعد ظاهر می‌شوند. این یافته مطالعه صندوق بین‌المللی پول بر روی پنج محصول فعال سهام توکن‌شده آمریکا از Ondo و xStocks است که شامل مواجهه با S&P 500، نزدک، تسلا، آلفابت و انویدیا در ۱۱ محل معاملاتی می‌شود.
این نمونه شامل بیش از ۲ میلیون مشاهده پنج‌دقیقه‌ای در طول ۳۶۵ روز معاملاتی بود و حدود ۳۴۵ میلیون دلار ارزش بازار را نشان می‌داد، یعنی حدود ۱۵٪ از بازار ۲.۳ میلیارد دلاری سهام توکن‌شده تا ۳۱ ژوئیه. سهام توکن‌شده حدود ۵۰٪ نوسان تحقق‌یافته بالاتری نسبت به همتایان سنتی خود داشتند و این شکاف در محل‌های غیرمتمرکز بیشتر می‌شد.
معاملات در واقع کجا اتفاق می‌افتد
دوره‌های شبانه و آخر هفته بخش عمده فعالیت را تشکیل می‌دهند. حدود ۸۰٪ از تراکنش‌های سهام توکن‌شده شامل کمتر از یک سهم بود که نشان‌دهنده تقاضا برای مواجهه کسری و دسترسی شبانه‌روزی است، نه معاملات بلوکی نهادی.
این همان وعده‌ای است که این محصولات بر آن ساخته شده‌اند. همچنین همان چیزی است که آنها را برای تنظیم‌کنندگان جالب می‌کند. یک سرمایه‌گذار در آسیا می‌تواند ساعت ۳ بامداد به وقت نیویورک مواجهه با تسلا را بخرد. آنچه صندوق بین‌المللی پول یافته این است که قیمتی که می‌پردازند در محل توکن‌شده محدود نمی‌ماند — بلکه در جلسه عادی صبح روز بعد ظاهر می‌شود.
انتقال تخمینی از قیمت‌های شبانه توکن‌شده به پنج دقیقه اول جلسه بعدی آمریکا بین ۸۷٪ تا ۹۹٪ است. به عبارت دیگر، بازار شبانه یک نمایش فرعی نیست. این بازار در حال پیش‌دستی بر بازگشایی است، یا حداقل منعکس‌کننده اطلاعاتی است که جلسه عادی سپس تأیید می‌کند.
دفترهای نازک، حرکات بزرگ
صرافی‌های سنتی به‌طور قابل‌توجهی نقدشونده‌تر از پلتفرم‌های توکن‌شده باقی می‌مانند و محل‌های متمرکز کریپتو عملکرد بهتری نسبت به صرافی‌های غیرمتمرکز دارند. در سمت غیرمتمرکز، صندوق بین‌المللی پول اشاره می‌کند که تراکنش‌های نسبتاً کوچک می‌توانند حرکات قیمتی نامتناسب بزرگی ایجاد کنند زیرا عمق بازار و فعالیت بازارسازی محدود است.
قیمت‌های توکن‌شده عموماً در ساعات معاملاتی عادی از اوراق بهادار پایه خود پیروی می‌کردند. انحرافات در محل‌های غیرمتمرکز متمرکز بودند و زمانی که حجم کم بود گسترده‌تر و مکررتر می‌شدند — که دقیقاً زمانی است که جمعیت خرد کسری بیشترین فعالیت را دارد.
سؤال سیستمی
ریسک‌های سیستمی در سطوح پذیرش فعلی محدود باقی می‌مانند. صندوق بین‌المللی پول در این مورد محتاط است. اما سناریویی را پرچم‌گذاری می‌کند که ارزش نظارت دارد: استفاده گسترده‌تر از معاملات پیوسته و تسویه خودکار می‌تواند استرس بازار را تسریع کند نه اینکه آن را جذب کند.
نگرانی خاص مدیریت وثیقه خودکار است. اگر یک قرارداد هوشمند درخواست‌های حاشیه و لیکوییدیشن اجباری را خارج از ساعات معاملاتی متعارف فعال کند، هیچ زنگ پایانی برای توقف امور وجود ندارد. آبشار لیکوییدیشن در حالی اجرا می‌شود که بازار سنتی تاریک است و محل توکن‌شده نازک است.
دارایی‌های واقعی توکن‌شده عمومی به استثنای ریپو و استیبل‌کوین‌ها تا ژوئیه به حدود ۶۵ میلیارد دلار رسید. دارایی‌های بازار سرمایه سنتی نزدیک به ۳۰۰ تریلیون دلار است. این شکاف کل داستان است — سهام توکن‌شده امروز یک خطای گرد کردن است و سؤالات زیرساختی فقط در صورتی اهمیت دارند که این وضعیت تغییر کند.
چه چیزی آن را عقب نگه می‌دارد
چهار محدودیت به‌طور مکرر ظاهر می‌شوند: قطعیت حقوقی، شفافیت نظارتی، قابلیت همکاری بین شبکه‌های معاملاتی و دارایی‌های تسویه قابل اعتماد. هیچ‌یک از اینها مشکلات فنی به معنای کریپتو-بومی نیستند. آنها از نوع چیزهایی هستند که در قوانین و نهادهای استاندارد حل می‌شوند، نه در یک ارتقای پروتکل.
تا زمانی که حل نشوند، بازار ۲۴/۷ به معامله کسری از یک سهم ادامه می‌دهد، به چاپ قیمت‌هایی ادامه می‌دهد که بازگشایی نیویورک سپس آنها را تأیید می‌کند، و داغ‌تر از دارایی‌هایی که دنبال می‌کند ادامه می‌یابد. داده‌های صندوق بین‌المللی پول تا ۳۱ ژوئیه پایان می‌یابد. اینکه آیا انتقال ۸۷٪ تا ۹۹٪ با رشد حجم حفظ می‌شود، سؤال باز است — و سؤالی که دور بعدی پرونده‌ها و داده‌های محل معاملاتی باید شروع به پاسخ دادن به آن کند.
