Rregullatorët e Bashkimit Evropian po raportojnë një pikë të verbër të zakonshme midis firmave të kriptove që aplikojnë nën kuadrin e Tregjeve të Kripto-Aktiveve (MiCA): kërkesa për 'substancë'. Sipas MiCA-s, substanca nuk është një kuti që duhet të shënohet në një formular. Është një test empirik nëse një biznes operon vërtet nga brenda BE-së. Dhe shumica e aplikantëve, sipas reagimeve nga procesi i aplikimit, nënvlerësojnë çfarë kërkon ai test.
Çfarë do të thotë vërtet 'Substanca'
Rregullorja e përcakton substancën përmes provave konkrete të operacioneve lokale. Një kompani duhet të tregojë se ka një zyrë fizike, punëson staf që merr vendime kyçe në BE dhe kryen aktivitete kryesore biznesi brenda bllokut. Një adresë e regjistruar dhe një drejtor me kohë të pjesshme nuk mjaftojnë. Rregullatorët kërkojnë menaxhim dhe kontroll real, të përditshëm në terren.
Kjo është një ndryshim nga qasjet e mëparshme ku kompanitë thjesht mund të regjistroheshin në një shtet anëtar dhe të pretendonin përputhshmëri. Testi i substancës së MiCA-s është krijuar për të parandaluar të ashtuquajturat firma 'kuti postare' që ekzistojnë vetëm në letër. Natyra empirike do të thotë se çdo aplikim gjykohet në bazë të fakteve specifike të tij, jo në premtime ose plane.
Pse shumica e aplikantëve e kuptojnë gabim
Gabimi më i madh, sipas burimeve të përfshira në proces, është supozimi se një zyrë e vogël në BE me disa punonjës e plotëson kriterin. Shumë aplikantë përpiqen të mbajnë ekipet e tyre kryesore jashtë BE-së—në Londër, Singapor ose SHBA—ndërsa mbajnë një prani minimale në një shtet anëtar. Kjo nuk e kalon testin empirik. Rregullatorët mund dhe kontrollojnë se ku merren vendimet në të vërtetë, ku ndodhen serverët dhe ku është pjesa më e madhe e fuqisë punëtore.
Një tjetër gabim i përsëritur është nënvlerësimi i dokumentacionit të kërkuar. Aplikantëve u kërkohet të japin organigrama të detajuara, procesverbale të takimeve dhe regjistrime se kush miratoi politikat kyçe. Firmat që nuk mund të tregojnë një zinxhir të qartë vendimmarrjeje brenda BE-së dërgohen prapa në fillim.
Ndikimi në Bizneset e Kriptove
Për kompanitë që dështojnë në testin e substancës, pasojat janë të menjëhershme. Aplikimi i tyre për MiCA refuzohet ose vihet në pritje, që do të thotë se nuk mund të ofrojnë ligjërisht shërbime në tregun e BE-së. Disa firma kanë pasur nevojë të ristrukturojnë të gjithë operacionet e tyre evropiane, duke zhvendosur stafin e lartë ose duke krijuar filiale të reja. Procesi është i kushtueshëm dhe kërkon kohë.
Rregullorja gjithashtu kërkon përputhshmëri të vazhdueshme. Pasi të miratohet, një firmë duhet të ruajë substancën e saj. Çdo ndryshim i rëndësishëm—si lëvizja e një drejtuesi kyç jashtë BE-së—shkakton një rivlerësim. Kjo do të thotë se kompanitë nuk mund ta trajtojnë substancën si një pengesë një herë.
Me rritjen e zbatimit të MiCA-s, bizneset që ende nuk e kanë kaluar testin e substancës do të duhet të rivlerësojnë gjurmën e tyre në BE. Rregullatorët presin të shohin më shumë aplikime ose të tërhequra ose të ristrukturuara në muajt në vijim. Pyetja është se sa firma janë të gatshme të bëjnë investimin afatgjatë që kërkon substanca e vërtetë e BE-së.
