ارزش بازار انویدیا روز دوشنبه به ۵.۷۸ تریلیون دلار رسید که یک رکورد درون‌روزی برای این سازنده تراشه محسوب می‌شود. این دستاورد در حالی رقم می‌خورد که یک تحلیلگر کهنه‌کار فناوری استدلال می‌کند پیش‌بینی‌های اجماعی در وال‌استریت همچنان کمتر از تقاضای واقعی این شرکت است.
دن آیوز، شریک و مدیرعامل ارشد در بانک سرمایه‌گذاری یورک‌ویل آیوز اند کو، به برنامه کلوزینگ بل سی‌ان‌بی‌سی گفت که اعداد وال‌استریت برای انویدیا احتمالاً ۲۵ تا ۳۰ درصد کمتر از واقعیت است. او به بررسی‌های زنجیره تأمین در آسیا اشاره کرد که نشان می‌دهد تقاضای تراشه ۱۳ تا ۱۴ برابر عرضه موجود است.
میزان حضور انویدیا در بازار به‌سختی قابل اغراق است. این شرکت گروهی از ۱۰ سهام را رهبری می‌کند که مجموعاً حدود ۳۹ درصد از شاخص اس‌اند‌پی ۵۰۰ را تشکیل می‌دهند. این تمرکز، مقایسه‌هایی با دوره‌های پیشین سلطه بازار را برانگیخته است، و همه آن‌ها دلگرم‌کننده نیستند.
ارزش‌گذاری رکوردی در برابر پول شکاک
همه از این مومنتوم استقبال نمی‌کنند. مایکل بری اختیار فروش (پوت) انویدیا را تا سپتامبر ۲۰۲۷ نگه داشته و گفته است که حباب هوش مصنوعی ممکن است زودتر از موعد بترکد. موقعیت او یک شرط مستقیم است بر اینکه مسیر فعلی دوام نخواهد آورد.
گروه دی‌بی‌اس در سنگاپور چارچوب متفاوتی ارائه داد و به بلومبرگ گفت که انویدیا با ۱۷ برابر سود پیش‌رو معامله می‌شود. برای مقایسه، سیسکو پیش از سقوط دات‌کام با ۱۰۰ برابر سود پیش‌رو معامله می‌شد. این شکاف نشان می‌دهد یا رهبر بازار با قیمت منطقی‌تری ارزش‌گذاری شده یا هشداری است بر اینکه خود مقایسه ناقص است.
سناریوی نزولی تاریخ را در کنار خود دارد. ورشکستگی ۶۳۹ میلیارد دلاری لمان برادرز در سپتامبر ۲۰۰۸ در آن زمان بزرگ‌ترین زیان یک‌روزه بازار بود. فروپاشی انرون در سال ۲۰۰۱ حسابرس آن، آرتور اندرسن، را از پا درآورد. و تا اکتبر ۲۰۰۲، شاخص ترکیبی نزدک از اوج ۵۰۴۸ در مارس ۲۰۰۰ به ۱۱۳۹ سقوط کرده بود. هر یک از این وقایع با تمرکز باور بر یک روایت واحد آغاز شد.
لایه تأمین مالی زیر این معامله
انویدیا فقط تراشه نمی‌فروشد. در ماه اوت، این شرکت توافق‌های اولیه‌ای با شش شرکت مالی برای حدود ۵۰۰ میلیارد دلار تأمین مالی مشتریان اعلام کرد، بنا بر گزارش سی‌ان‌بی‌سی. این ترتیب عملاً به مشتریان کمک می‌کند خرید سخت‌افزار انویدیا را تأمین مالی کنند — ساختاری که جریان تقاضا را حفظ می‌کند اما سرنوشت شرکت را با ترازنامه خریدارانش گره می‌زند.
زنجیره تأمین گسترده‌تر نیمه‌هادی‌ها هم‌اکنون این کشش را احساس می‌کند. صادرات کره جنوبی که تحت رهبری تراشه است، تولید ناخالص اسمی این کشور را در سه‌ماهه دوم ۲۶.۴ درصد نسبت به سال قبل افزایش داد. این یک عدد مشخص از یک اقتصاد بزرگ است، نه یک پیش‌بینی.
آنچه گاوها واقعاً می‌گویند
آیوز استدلال نمی‌کند که انویدیا ارزان است. او استدلال می‌کند که نشانه‌های تقاضا قوی‌تر از آنچه مدل‌ها نشان می‌دهند است. رقم ۱۳ تا ۱۴ برابر عرضه او، اگر دقیق باشد، حاکی از کمبودی است که به‌سرعت برطرف نخواهد شد. این نوع شکاف معمولاً سال‌ها گسترش ظرفیت نیاز دارد تا پر شود، و کارخانه‌های ساخت تراشه در یک فصل ساخته نمی‌شوند.
اما ریسک تمرکز دوطرفه عمل می‌کند. وقتی ۱۰ سهام ۳۹ درصد از اس‌اند‌پی ۵۰۰ را تشکیل می‌دهند، خروج سرمایه از این نام‌ها فقط یک بخش را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد — کل شاخص را جابه‌جا می‌کند. سرمایه‌گذاران غیرفعالی که صندوق اس‌اند‌پی ۵۰۰ دارند، عملاً شرط متمرکزی روی انویدیا و همتایانش می‌بندند، چه قصدش را داشته باشند چه نداشته باشند.
اختیارهای فروش بری در سپتامبر ۲۰۲۷ منقضی می‌شوند. این یک بازه زمانی طولانی است، و اختیارها می‌توانند بی‌ارزش منقضی شوند حتی وقتی که فرضیه زیربنایی در نهایت درست از آب دربیاید. زمان‌بندی بخش دشوار ماجراست، و همیشه همین‌طور بوده است.
نشانگر بعدی
ضریب سود پیش‌رو ۱۷ انویدیا در تضاد با افراط‌های دوران دات‌کام قرار دارد. پرسش اکنون این است که آیا ۵۰۰ میلیارد دلار توافق‌های تأمین مالی مشتریان که در اوت اعلام شد به درآمد گزارش‌شده‌ای تبدیل می‌شود که ارزش‌گذاری رکوردی را توجیه کند، یا اینکه خود ساختار در صورت سرد شدن تقاضا به یک آسیب‌پذیری تبدیل می‌شود.
فعلاً، سهام در سطحی قرار دارد که هیچ شرکتی پیش‌تر به آن نرسیده است. گزارش سه‌ماهه بعدی نخستین آزمون واقعی برای این خواهد بود که آیا پیش‌بینی ۲۵ تا ۳۰ درصدی آیوز درست از آب درمی‌آید — یا اینکه اختیارهای فروش بری شروع به آینده‌نگرانه به نظر رسیدن می‌کنند.
