Loading market data...

آنکوریج دیجیتال هشدار می‌دهد: استراتژی‌های فروش اختیار خرید پوشش‌دار بیت‌کوین می‌توانند سود را در زمان رشد محدود کنند

آنکوریج دیجیتال هشدار می‌دهد: استراتژی‌های فروش اختیار خرید پوشش‌دار بیت‌کوین می‌توانند سود را در زمان رشد محدود کنند

آنکوریج دیجیتال به مشتریان نهادی خود هشدار می‌دهد که استراتژی‌های فروش اختیار خرید پوشش‌دار بیت‌کوین، اگرچه به عنوان یک روش کسب بازده محبوب هستند، در زمانی که بیت‌کوین رشد شدیدی دارد، می‌توانند نتیجه معکوس بدهند. مطالعه جدید این متولی دارایی، بر اساس بیش از ۳۷٬۰۰۰ پس‌آزمایی از اکتبر ۲۰۲۱ تا آوریل ۲۰۲۶، نشان داد که یک رویکرد ساده و بدون فیلتر فروش اختیار خرید پوشش‌دار در کل این دوره ۰٫۵٪- زیان داشته است، در حالی که قیمت لحظه‌ای بیت‌کوین در بازه یک‌ساله اخیر ۱۹٫۴٪ کاهش یافته بود.

اعداد مهم

در طول سال از آوریل ۲۰۲۵ تا آوریل ۲۰۲۶، یک استراتژی ساده فروش اختیار خرید ۳۰ روزه با دلتای ۲۰، بازده خالص ۵٫۵٪ ایجاد کرد. این مقدار تقریباً یک سوم کاهش را جبران کرد. اما با نگاه به پنجره ۴٫۵ ساله کامل، تصویر برعکس می‌شود: همان استراتژی بدون فیلتر بازدهی منفی ۰٫۵٪ (سالانه ۰٫۱٪-) داشت. عامل این امر تمایل بیت‌کوین به رشدهای پایدار و خودهمبسته است که فروشندگان اختیار خرید را مجبور می‌کند تا موقعیت صعودی خود را با قیمت بسیار پایینی بفروشند.

بهره باز اختیارهای بیت‌کوین در پنج سال گذشته تقریباً ده برابر شده است و در پایان سال ۲۰۲۵ به طور موقت از ۱۰۰ میلیارد دلار گذشت و در طول دوره مطالعه در حدود ۶۰ میلیارد دلار نوسان داشت. اختیارهای IBIT که در اواخر سال ۲۰۲۴ راه‌اندازی شدند، اکنون به رقابتی با دریبیت به عنوان یک بستر برتر برای اختیارهای بیت‌کوین رسیده‌اند. این نقدینگی زیاد باعث شده استراتژی‌های فروش اختیار خرید پوشش‌دار در دسترس‌تر شوند، اما همچنان پرریسک باقی می‌مانند.

«جمع‌آوری سکه‌های ریز در مقابل غلتک بخار»

آنکوریج مشکل اصلی را به صراحت توصیف می‌کند: «جمع‌آوری سکه‌های ریز در مقابل غلتک بخار». حق‌الزحمه ریسک نوسانات صعودی بیت‌کوین به طور متوسط دو تا سه برابر بیشتر از معیارهای سهام مانند SPY و QQQ پس از سال ۲۰۲۴ بوده است. این بدان معناست که حق‌الزحمه‌ای که فروشندگان دریافت می‌کنند اغلب برای جبران رشدهای انفجاری گاه‌به‌گاه که از قیمت اعمال عبور می‌کنند، کافی نیست.

این مطالعه به یک راه‌حل نیز اشاره می‌کند. یک نسخه منظم با فیلترها - اجتناب از روندهای قوی صعودی، فروش فقط زمانی که نوسان ضمنی بالاتر از میانگین ۹۰ روزه است، استفاده از سودگیری ۷۵٪، توقف ضرر مبتنی بر دلتا و یک بافر ۲ روزه - بازدهی ۲۳٫۷٪ در کل دوره (۵٫۲٪ سالانه) داشت. نکته این است که این استراتژی تنها ۴۴٪ از زمان در بازار فعال بود. این یک استراتژی نبود، بلکه یک بازی زمان‌بندی بود.

راهروی سودده

آنکوریج شناسایی کرد که نقطه شیرین برای فروش اختیار خرید پوشش‌دار، فروش اختیارهای با دلتای ۱۰ تا ۲۵ و سررسید حداقل ۲۱ روز است. در افق یک‌ساله، نرخ‌های بازده مثبت در این راهرو مشاهده شد. نکته این است که اختیارهای کوتاه‌مدت‌تر یا عمیق‌تر خارج از قیمت اغلب حق‌الزحمه کافی تولید نمی‌کنند، در حالی که اختیارهای نزدیک‌تر به قیمت در زمان حرکت بیت‌کوین زیر غلتک می‌روند.

برای نهادهایی که به سمت محصولات بازده مبتنی بر اختیار حرکت می‌کنند، پیام واضح است: نسخه ساده‌شده در بلندمدت یک شرط بازنده بوده است. نسخه فیلترشده کار می‌کند، اما تنها در صورتی که مایل باشید بیش از نیمی از زمان در حاشیه بمانید. سؤال بعدی این است که آیا بازار می‌تواند چنین انضباطی را در مقیاس بزرگ جذب کند یا خیر.